ارزیابی سیاست های کلی ایران نسبت به موجودیت اسراییل و فلسطین بر مبنای منطق سود هزینه

برقراری مناسبات میان کشورها امری عادی تلقی می گردد و کشورها برای تامین منافع ملی و امنیت ملی خویش اقدام به برقراری روابط با کشورهای دیگر می کنند و بر این اساس به گسترش مناسبات خود با کشورهای دیگر می پردازند و سیاست های کلی ایران در قبال موجودیت اسراییل وزمینه فلسطین اهمیت برجسته ای را در مواضع ایران یافته است. و هدف تبیین آن است که کشورها مواضع خود را در خصوص بحران های مختلف بر اساس نیاز های زمانی و مکانی جدید به روز رسانی نموده و با ایده ها و طرح های جدید خود عرصه های سیاسی و دیپلماتیک جدیدی را در خصوص بحران های پیرامونی با نگاه حداکثری به حقوق و منافع دولت - ملت های خویش می گشایند. پرسش اینجاست آیا با توجه به ملاحظات راهبردی- امنیتی موجود و پیش روی ایران آیا هزینه های تقابل ایران با اسراییل بیش از منافع آن بوده است و آیا نیازی به بازخوانی و بازنگری روابط فی مابین ایران و اسراییل و فلسطین وجود دارد؟ و اساسا آیا منافع ملی ایران و اسراییل و فلسطین در تعارض می باشند؟ فرضیه موجود این است که هزینه های ایران بیش از منافع آن بوده و ایران برای تامین منافع ملی و امنیت ملی خویش می بایست به تجدید مناسبات خویش با اسراییل دست زده واقدام به شناسایی، برقراری روابط مبتنی بر احترام متقابل و گسترش مناسبات با اسراییل و فلسطین نموده و در عین حال از حقوق ملی یهودیان و فلسطینی ها دفاع نماید و میانجی گری یکی از روش های حل اختلاف است که در آن یک کشور ثالث به نام میانجی به طرفین اختلاف در رسیدن به توافقی برد-برد کمک می نماید و ایران برای افزایش مشروعیت و بهبود رویکردهای سیاست خارجی خویش و انطباق آن با رویکردهای صلح محور و پرهیز از گفتمان های خشونت گستر در صحنه بین المللی می بایست به رویکردهای میانجی گرانه بین بحران اسراییل و فلسطین ورود نماید و تلاش نماید با کشف دقیق موارد اختلاف دو طرف به بهترین راه حل ممکن بین طرفین دست یابد و آن را پیشنهاد داده و کمک به اجرایی نمودن آن نماید و با شفاف سازی خواسته ها و اهداف دو طرف و تبدیل برآوردهای ذهنی و درونی طرفین به مقادیر عینی و قابل لمس و ارایه مجموعه ای از راه حل های ممکن به طرفین و جمع آوری و خلاصه کردن نتایج بحث ها در پیش نویس یک توافق مرضی الطرفین و رسمیت بخشیدن به توافق حاصل شده می تواند از جنبه های این کوشش میانجی گرانه باشد. در این تحقیق که با استفاده از روش تحلیلی توصیفی و با بهره گیری از نظریات متعدد مرتبط با موضوع پژوهش صورت گرفته بیان شد ایران و اسراییل و فلسطین در زمینه برخی تضادها و تعارض های عینی و ایدئولوژیک می توانند به گفتگو پرداخته و با اتخاذ سیاست تقاربی به نقطه تعادل و تفاهمی مشترک در راه رسیدن به گفتمانی مشترک در خصوص اختلافات فی مابین و تلاش برای زیست بهتر در شرایط خاص و کم نظیر فضای پسابرجام ایران دست یابند و میتوان به راهکارهای مسالمت جویانه موثر برای رفع دشواری های امنیتی منطقه با تاکید کم تر بر زور و خشونت به عنوان روش حل وفصل اختلاف ها واجرای اقدامات اعتماد ساز متقابل و دموکراتیزه کردن بحث امنیت دست یافت. و میتوان با حضور فعالانه و کنشگرانه در پیشگیری از خشونت و تحول در تعارض ها به سمت حل مسالمت آمیز آنها در جستجوی ابزارهای مناسب پیشگیری از جنگ و تحولات جنگی به منظور ترویج ادبیات صلح بود.

کلیدواژه ها:

اسراییل ، ایران ، شناسایی ، صلح ، مصالحه