برسی اصل ششم از کتاب 53 اصل مدیریت

اصل ششم از کتاب «53 اصل در مدیریت انسان» نوشته استیون رابینز بیان می کند که انسان هایی با خودآگاهی بالاتر، عملکرد بهتر و موفقیت بیشتری در زندگی فردی و سازمانی دارند. خودآگاهی به توانایی شناخت دقیق و صادقانه از خود گفته می شود و شامل آگاهی از احساسات، ارزش ها، انگیزه ها، نقاط قوت و ضعف و همچنین درک تاثیر رفتار خود بر دیگران است. روانشناسان خودآگاهی را به دو نوع درونی و بیرونی تقسیم می کنند؛ خودآگاهی درونی به شناخت خود و خودآگاهی بیرونی به درک تصویری که دیگران از ما دارند اشاره دارد. این مفهوم ارتباط مستقیمی با نظریه هوش هیجانی دانیل گلمن دارد و به عنوان پایه ای ترین مولفه EQ شناخته می شود؛ به گونه ای که بدون خودآگاهی، سایر مهارت های هیجانی نظیر خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی شکل نمی گیرند. در محیط سازمانی، مدیران و کارکنان خودآگاه تصمیمات سنجیده تری می گیرند، تعارض ها را منطقی تر مدیریت می کنند، بازخورد را فرصت رشد می بینند و در شرایط بحرانی عملکرد بهتری دارند. در مقابل، خودآگاهی پایین در مدیران می تواند منجر به کاهش انگیزه کارکنان، فرهنگ سازمانی ناسالم، تکرار اشتباهات و ترک سازمان توسط نیروهای بهتر شود. نکته مهم این است که خودآگاهی یک استعداد ذاتی نیست، بلکه مهارتی اکتسابی است که از طریق روش هایی مانند بازخورد 360 درجه، نوشتن روزانه، مدیتیشن، کوچینگ حرفه ای و آزمون های شخصیت شناسی قابل تقویت و توسعه است. در نهایت، رابینز با این اصل تاکید می کند که رهبری اثربخش از درون شروع می شود و شناخت خود، پیش نیاز اساسی برای شناخت و مدیریت دیگران است.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، استیون رابینز ، خودآگاهی در محیط کار و سازمان ، ابعاد خود آگاهی و نقش آن در مدیریت