رابطه دوسوتوانی و پایداری سازمانی با نقش تعدیل گری هوش مصنوعی مولد و اینرسی سازمانی در صنعت فناوری بیمه ایران.

در عصر تحول دیجیتال، صنعت بیمه ایران با رقابت فزاینده، ظهور فناوری های نوین و تغییرات شتابان در انتظارات مشتریان مواجه است. در چنین فضایی، شرکت های اینشورتک به عنوان بازیگران نوین اکوسیستم بیمه، برای بقا و حفظ جایگاه رقابتی خود ناگزیر از بهره مندی از دوسوتوانی سازمانی برای دستیابی به پایداری سازمانی هستند. به همین منظور، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه دوسوتوانی سازمانی و پایداری سازمانی با نقش تعدیل گری هوش مصنوعی مولد و اینرسی سازمانی در شرکت های اینشورتک ایران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را مدیران ارشد، مدیران میانی و کارشناسان متخصص شاغل در شرکت های اینشورتک ایران تشکیل دادند. از میان 29 شرکت فعال در این حوزه، تعداد 145 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای استاندار شامل گویه های سنجش دوسوتوانی سازمانی، پایداری سازمانی، هوش مصنوعی مولد و اینرسی سازمانی بود. داده های گردآوری شده در دو بخش آمار توصیفی با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار استنباطی با استفاده از رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم افزار SmartPLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین دوسوتوانی سازمانی و پایداری سازمانی برقرار دارد. همچنین، هوش مصنوعی مولد به عنوان متغیر تعدیل گر، رابطه بین دوسوتوانی و پایداری را به صورت مثبت تقویت می کند. در مقابل، اینرسی سازمانی به عنوان متغیر تعدیل گر منفی، این رابطه را تضعیف می نماید. بدین ترتیب، هر سه فرضیه پژوهش مورد تایید قرار گرفتند. نتایج آزمون های برازش مدل نیز حاکی از برازش مطلوب مدل مفهومی پژوهش بود. در نهایت نتایج این پژوهش نشان می دهد که دوسوتوانی سازمانی می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی برای دستیابی به پایداری در شرکت های اینشورتک ایران ایفای نقش کند و این تاثیر از طریق دو عامل مهم تعدیل می شود: هوش مصنوعی مولد به عنوان یک اهرم فناورانه، اثر مثبت دوسوتوانی را تشدید می کند و اینرسی سازمانی به عنوان یک بازدارنده ساختاری و فرهنگی، این اثر را تضعیف می نماید. بر این اساس، به مدیران شرکت های اینشورتک پیشنهاد می شود که با سرمایه گذاری هدفمند بر روی توانمندی های دوسوتوانانه، بهره مندی از فناوری های نوین هوش مصنوعی مولد، بازطراحی ساختار و فرآیندهای سازمانی به منظور کاهش اینرسی، و حاکم کردن فرهنگ سازمانی مشارکتی و یادگیرنده، زمینه را برای بهبود پایداری سازمانی در بلندمدت فراهم آورند. از منظر نظری نیز، این پژوهش با معرفی هم زمان دو متغیر تعدیل گر در بافتار صنعت بیمه ایران، به غنای ادبیات دوسوتوانی سازمانی و پایداری در کشورهای در حال توسعه همچون ایران کمک می نماید.

کلیدواژه ها:

اینرسی سازمانی ، اینشورتک ، پایداری سازمانی ، دوسوتوانی سازمانی ، هوش مصنوعی مولد