بررسی گرد نمودن گوشه ها بر رفتار خمشی تیرهای بتنی محصور شده به وسیله ورق های FRP

امروزه در مقاوم سازی سازه ها پیشرفت های فراوانی در مورد مواد، روش ها و تکنیک ها به وجود آمده است. یکی از جدیدترین این تکنیک ها استفاده از پلیمر تقویت شده با الیاف (FRP) است که به عقیده مهندسین سازه یکی از موادی است که قابلیت پیشرفت زیادی را در صنعت ساخت و ساز دارد. در سال های اخیر استفاده از پوشش های FRP به جای پوشش های فولادی به منظور تقویت خارجی بسیار متداول گشته است. پوشش های FRP در مقایسه با پوشش های فولادی مقاومت بیشتری در برابر خوردگی و خستگی از خود نشان می دهند و مقاومت بالای کششی و وزن سبک FRP را به یکی از مصالح ایده آل در صنعت ساخت و ساز تبدیل کرده است. فلسفه تقویت اعضاء سازه های بتنی با ژاکت های فولادی یا FRP، بر پایه این مطلب است که اساسا محصور نمودن جانبی بتن، مقاومت فشاری و شکل پذیری محوری ستون را افزایش می دهد. مزیت مورد توجه دیگر FRP نسبت به فولاد در نقش تقویت کننده های خارجی، جابجایی و کاربرد آسان آن هاست که باعث کاهش زمان و نیروی انسانی مورد نیاز برای اجرا و تکمیل آن ها می گردد. کامپوزیت های FRP به دلیل خواص فوق العاده ی خود، نظیر مقاومت و سختی بالا وزن کم، مقاومت در برابر خوردگی، ناهمسان گرد بودن این مواد، نصب سریع و آسان خصوصا در فضاهای محدود و دوام طولانی مدت نسبت به سایر روش های تقویت موضعی سازه های فولادی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. کامپوزیت های FRP مصالح نسبتا جدیدی است که کاربرد آن به صورت کلی فراگیر نشده است (وانگ و وو، 2008). راهکارهای مختلفی برای افزایش محصور شدگی بتن های تقویت شده به وسیله لایه های بیرونی وجود دارد. یکی از این روشه ها مدور یا گرد نمودن گوشه های مقاطع غیر دایروی (مانند مقاطع مربعی و مستطیلی) می باشد. بررسی های انجام شده نشان می دهد مدور کردن گوشه های مقاطع غیردایروی روش موثری در توزیع یکنواخت تر فشار محصورشدگی در مقطع بوده و علاوه بر افزایش سطح مقطع محصور شده، تکنیک موثری در کاهش اثر برندگی گوشه ها بر لایه های FRP می باشد. به همین منظور در این پژوهش به بررسی رفتار تیرهایی پرداخته می شود که گوشه های آن ها به صورت مدور در آمده است و رفتار این تیرهای تحت بارهای خمشی مورد بررسی قرار خواهد گرفته شد (همان).