تدوین راهبردهای مدیریت ازدحام جمعیت در تخلیه اضطراری شبستان ها (مطالعه موردی: شبستان زیرسطحی حرم مطهر امام حسین علیه السلام)

مراکز زیارتی بزرگ با ویژگی های خاصی نظیر تراکم بسیار بالا، رفتارهای احساسی، الگوهای حرکتی غیرخطی و محدودیت های کالبدی، کمتر در قالب مدل های جامع و بومی مورد بررسی قرار گرفته اند که بتوانند نقش ساماندهی سیرکولاسیون را در تعامل با رفتار جمعیت و سیستم های هدایت اضطراری تبیین کنند، که به عنوان خلا اصلی ادبیات پژوهش قابل شناسایی است، براین اساس، پژوهش حاضر می کوشد با تمرکز بر یک شبستان زیرسطحی و استفاده از متغیرهای پژوهش به صورت ترکیبی از مطالعات کیفی (مطالعه موردی صحن حرم مطهر و بررسی اسناد و مطالعات کتابخانه ای) و کمی (روش منطق فازی و ابزار شبیه سازی با نرم افزار مربوطه) به پاسخ سوالات پژوهش بپردازد. این پژوهش با بررسی تجربیات جهانی و بومی، معیارهای کنترل معماری ایمن و نیازهای خاص فرهنگی و اجتماعی منطقه و تنوع زائران، راهکارهایی برای بهبود معیارهای کنترل معماری ایمن و مدیریت ازدحام جمعیت در تخلیه اضطراری ارائه می دهد. نتایج حاصل، در جهت ارتقای ایمنی و کاهش خطر حوادث احتمالی در مراکز زیارتی، به تصمیم گیرندگان و طراحان پروژه های توسعه ارائه می شود. این پژوهش با ارائه راهکارهای عملی و مبتنی بر دانش روز، می تواند به ارتقاء سطح ایمنی و آسایش زائران کمک شایانی کند.

کلیدواژه ها:

تخلیه اضطراری ، شبستان زیرسطحی ، کنترل ایمن ، مدیریت ازدحام جمعیت.