بررسی دوام مصالح خاکی بهسازی شده با خاکستر لجن کاغذ به روش احیای عمیق

این پژوهش به بررسی دوام مصالح خاکی بهسازی شده با خاکستر لجن کاغذ (PSA) در روش احیای عمیق (FDR) می پردازد. روش FDR یک فناوری نوین در ترمیم روسازی ها است که در آن کل ضخامت روسازی آسفالتی همراه با بخشی از لایه اساس، در محل خرد و با مواد افزودنی تثبیت می شود. با توجه به معایب زیست محیطی افزودنی های متداول مانند سیمان و آهک (از جمله مصرف بالای انرژی و انتشار دی اکسیدکربن)، استفاده از PSA به عنوان یک جایگزین بازیافتی و کم کربن مدنظر است. لجن کاغذ حاصل از تصفیه فاضلاب کارخانه های کاغذسازی، پس از حرارت دهی به خاکستر فعال تبدیل می شود که دارای خواص پوزولانی قابل توجهی است. در این مطالعه، اثر سه عامل محیطی مخرب بر روی نمونه های حاوی درصدهای مختلف آسفالت خردشده (RAP) (مثلا 0، 20، 50 درصد) و PSA (مثلا 5، 10، 15 درصد) ارزیابی می شود: 1) سیکل های ذوب و انجماد (مطابق استاندارد ASTM D560)، 2) سیکل های تر و خشک شدگی، و 3) محیط های اسیدی (شبیه سازی شرایط باران اسیدی یا زهکشی صنعتی). پارامترهای مقاومتی شامل شاخص باربری کالیفرنیا (CBR)، کاهش وزن نمونه ها (به عنوان شاخص فرسایش)، و تغییرات ریزساختار با استفاده از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) در زمان های عمل آوری 7، 14 و 28 روزه بررسی می گردد. نوآوری پژوهش در بررسی همزمان دوام این نوع مصالح نوین (ترکیب RAP و PSA) تحت سه دسته شرایط محیطی گوناگون و نیز ارتباط بین کاهش وزن، تغییرات ریزساختار و افت مقاومت در روش احیای عمیق است. نتایج این تحقیق می تواند گامی موثر در جهت استفاده از پسماندهای صنعتی در پروژه های راه سازی پایدار و مقاوم در برابر چالش های اقلیمی باشد.

کلیدواژه ها:

دوام ، خاکستر لجن کاغذ ، احیای عمیق ، بهسازی خاک ، تنش های محیطی