بررسی میزان انطباق و تناسب رشته های کاردانش و فنی حرفه ای موجود در هنرستان های استان کردستان با بافت فرهنگی و قابلیت های منطقه ای استان

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان انطباق و تناسب رشته های کاردانش و فنی حرفه ای موجود در هنرستان های استان کردستان با بافت فرهنگی و قابلیت های منطقه ای استان، به روش اقدام پژوهی مشارکتی اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه هنرستان های فنی حرفه ای و کاردانش استان (15 هنرستان) بود که از آن 4 هنرستان به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه محقق ساخته، مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده میدانی و تحلیل محتوای اسناد بود. پژوهش در سه چرخه اجرا گردید: چرخه اول (شناسایی وضع موجود)، چرخه دوم (طراحی و اجرای مداخله پایلوت در هنرستان کاردانش دخترانه سنندج با رشته «تولید و بازاریابی صنایع دستی بومی») و چرخه سوم (تعمیم مدل به هنرستان های مریوان و سقز). نتایج نشان داد که رشته های موجود پیش از مداخله انطباق پایینی (زیر 30٪) با قابلیت های منطقه ای داشتند. پس از مداخله، نرخ ترک تحصیل از 12٪ به 3٪ کاهش یافت، رضایت اولیا از 45٪ به 82٪ افزایش یافت و میزان اشتغال خانگی/خوداشتغالی از 5٪ به 61٪ رسید. یافته ها حاکی از آن است که بومی سازی رشته های فنی حرفه ای با مشارکت استادکاران محلی و ترکیب مهارت فنی با کارآفرینی، منجر به افزایش انگیزه تحصیلی، حفظ هویت فرهنگی و ایجاد افق اشتغال پایدار در مناطق روستایی می گردد.

کلیدواژه ها:

بومی سازی برنامه درسی ، آموزش فنی وحرفه ای ، کاردانش ، صنایع دستی کردستان ، توسعه پایدار بومی ، اشتغال پذیری