بازسازی قضایی قصد پنهان در معاملات به قصد فرار از دین؛ ارائه مدل تراکم و هم افزایی قرائن سنتی و دیجیتال در عصر هوش مصنوعی با رویکرد تطبیقی در حقوق ایران، فرانسه و آمریکا.

قصد فرار از دین از جمله عناصر ذهنی و درونی است که برخلاف موضوعاتی نظیر وقوع عقد، انتقال مال، پرداخت ثمن یا ثبت معامله، مستقیما قابل مشاهده و اثبات حسی نیست. ازاین رو، مهم ترین چالش در دعاوی مربوط به معامله به قصد فرار از دین، نه صرفا شناسایی اصل معامله، بلکه بازسازی قضایی انگیزه و قصد پنهان مدیون از طریق قرائن و امارات خارجی است. در حقوق ایران، ماده 218 قانون مدنی، ماده 21 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394 و رای وحدت رویه شماره 774 1398/1/20، هر یک از منظر متفاوتی با این مسئله مواجه شده اند؛ با این حال، نظام حقوقی ایران فاقد یک روش شناسی منسجم برای ارزیابی شبکه ای و هم افزای قرائن سنتی و دیجیتال در کشف قصد واقعی مدیون است. در حقوق فرانسه، دعوای action PAULIENNE در ماده 1341-2 قانون مدنی، امکان اعلام عدم قابلیت استناد اعمال زیان بار مدیون در برابر طلبکار را در صورت تقلب نسبت به حقوق طلبکار و، در معاملات معوض، علم طرف معامله به تقلب فراهم می کند. در حقوق آمریکا نیز در کنار قواعد مربوط به انتقالات قابل ابطال، مفهوم actual intent و مجموعه ای از قرائن موسوم به badges of fraud برای استنباط قصد اخلال، تاخیر یا تقلب نسبت به طلبکاران مورد استفاده قرار می گیرد؛ ماده 548 قانون ورشکستگی آمریکا نیز انتقال با قصد واقعی اخلال، تاخیر یا تقلب نسبت به طلبکار را قابل اجتناب می داند. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد تطبیقی، ضمن تفکیک «معامله صوری»، «معامله واقعی با انگیزه فرار از دین» و «معامله عادی و مشروع»، نظریه «تراکم و هم افزایی قرائن» را پیشنهاد می کند. بر اساس این نظریه، قصد فرار از دین نباید از یک قرینه منفرد، بلکه از همگرایی قرائن زمانی، مالی، رابطه ای، رفتاری، ثبتی و دیجیتال در یک الگوی رفتاری واحد استنباط شود. مقاله همچنین امکان استفاده محدود، شفاف و قابل راستی آزمایی از هوش مصنوعی برای کشف ارتباط میان داده ها و شناسایی الگوهای غیرعادی را بررسی می کند و تاکید دارد که هوش مصنوعی نمی تواند جایگزین تشخیص قضایی قصد و ارزیابی ادله شود.

کلیدواژه ها:

بازسازی قضایی قصد ، تراکم قرائن ، هم افزایی قرائن ، ادله دیجیتال ، ، اقدام پاولی