بررسی تاثیر برهم کنش خاک و سازه بر پاسخ لرزه ای و پارامترهای دینامیکی ساختمان های بلند با استفاده از روش های تحلیل مستقیم و زیرسازه

با گسترش تکنولوژی و شهرنشینی، پروژه های گسترده و وسیعی طراحی و اجرا می شوند که بعضی از این پروژه ها باید در شرایط نامطلوب ژئوتکنیکی اجرا شود. در هنگام وقوع زلزله در چنین شرایطی، اثرات متقابل خاک و سازه حائز اهمیت می باشد و رفتار سیستم سازه ها را به مقدار قابل توجهی تحت تاثیر قرار می دهد. اثرات برهم کنش خاک و سازه اختلافات پاسخ سازه در حالتی که این پاسخ با فرض برابر بودن حرکت پی سازه با حرکت میدان آزاد زمین محاسبه شده است را نسبت به پاسخ سازه با در نظر گرفتن حرکت اصالح شده یا واقعی پی، نشان می دهد و این اختلافات به مشخصه های حرکت میدان آزاد زمین علاوه بر خواص سازه و تکیه گاه انعطاف پذیر (خاک مجاور و زیر پی) بستگی دارد. یکی از اصلی ترین مباحث در طراحی سازه های سنگین و سخت با پی های عمیق مثل سکوهای ساحلی، ساختمان های بلند و نیروگاه های هسته ای مسئله برهم کنش خاک و سازه می باشد. با این وجود، در تحلیل دینامیکی سازه ها اغلب فرض می شود که خاک زیر شالوده صلب است و از اثرات برهم کنشی میان خاک و سازه صرف نظر می شود. در این حالت پاسخ سازه تنها متاثر از خواص دینامیکی خود سازه است و انعطاف پذیری خاک تاثیری در پاسخ سازه ندارد. در این واقعیت، پاسخ سازه متاثر از خواص دینامیکی خاک، فونداسیون و سازه می باشد که با فرض صلب بودن خاک زیر شالوده در تناقض است. بنابراین واضح است که برهم کنش خاک-سازه در اثر عبور امواج زلزله از میان سیستم خاک-سازه رخ می دهد. این تحقیق آثار برهم کنش خاک و سازه در پاسخ لرزه ای سازه ها، مراحل انجام تحلیل برهم کنش خاک-سازه و روش های مختلف برهم کنش خاک-سازه مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

برهم کنش خاک-سازه ، روش های تحلیل برهم کنش ، پاسخ لرزه ای