نقش شفقت به خود در پیش بین ی رضایت از زندگی و بهزیست ی روانشناخت ی دانشجویان

دوران دانشجویی با چالشها ی متعدد تحصیلی، اجتماعی و اقتصادی همراه است که میتواند بر سلامت روان دانشجویان تاثیرگذار باشد. شفقت به خود به عنوان یکی از سازه های مهم روانشناسی مثبتگرا، نقشی کلی دی در ارتقای سلامت روان ایفا میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شفقت به خود در پیشبینی رضایت از زندگی و بهزیستی روانشناختی دانشجویان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 بود که از میان آنها 384 نفر به روش نمونهگیری طبقهای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس شفقت به خود )SCS )نف )2003(، مقیاس رضایت از زندگی )SWLS )داینر و همکاران )1985( و مقیاس بهزیستی روانشناختی )PWB )ری ف ) 1989( بود. داده ها با استفاده از ضر یب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجز یه و تحلیل قرار گرفت. نتایج یافته ها نشان داد که بین شفقت به خود با رضایت از زندگی )0/47 = r )و بهز یستی روانشناختی )0/43 = ²R )همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین شفقت به خود توانست رضایت از زندگی و بهزیستی روانشناختی را به طور معناداری پیشبینی کند. در نتیجه بر اساس یافتههای پژوهش، شفقت به خود به عنوان یک عامل محافظتی و پیشبینی کننده مهم برای رضایت از زندگی و بهزیستی روانشناختی دانشجویان محسوب میشود. پیشنهاد میشود برنامه های مداخلهای مبتنی بر افزا یش شفقت به خود در مراکز مشاوره دانشگاهی طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

شفقت به خود ، رضایت از زندگی ، بهزی ستی روانشناختی ، دانشجویان ، سالمت روان