ارائه یک مدل تصمیم گیری برای اولویت بندی تعمیرات پیشگیرانه تجهیزات شبکه توزیع برق با استفاده از روش AHP

در شبکه های توزیع برق، محدودیت منابع مالی، نیروی انسانی و زمان اجرای عملیات باعث می شود که تعمیر و نگهداری هم زمان همه تجهیزات نه از نظر اقتصادی و نه از نظر عملیاتی امکان پذیر نباشد. ازاین رو، شناسایی مسئله، تعیین عوامل موثر بر بحرانی بودن تجهیزات و انتخاب اولویت مناسب برای تعمیرات پیشگیرانه، یک مسئله مهم تصمیم گیری در شرکت های توزیع برق است. هدف این مقاله ارائه یک چارچوب تصمیم گیری چندمعیاره برای اولویت بندی تجهیزات نیازمند تعمیرات پیشگیرانه با استفاده از روش AHP ( تحلیل سلسله مراتبی) است . در این چارچوب ابتدا مسئله از دیدگاه قابلیت اطمینان، ایمنی، هزینه و وضعیت تجهیز تعریف شده و سپس معیارهای تصمیم شامل فراوانی خرابی، اثر خرابی بر مشترکان، پیامدهای ایمنی، سن و وضعیت فنی تجهیز و هزینه پیامد خرابی تعیین می شوند. برای نشان دادن نحوه اجرای مدل، یک مطالعه موردی نمونه و غیرمحرمانه با چهار گروه تجهیز شامل ترانسفورماتور، کلید، مقره و کابل ارائه شده است. . نتایج محاسبات نمونه نشان می دهد که با وزن دهی معیارها به روش AHP تجهیزات میتوانند بر اساس یک امتیاز اولویت بندی شوند و تصمیم گیرنده به جای اتکا به قضاوت فردی یا ترتیب زمانی خرابی ها، از یک روش شفاف و قابل دفاع استفاده کند. این مدل می تواند مبنایی برای تخصیص هدفمند منابع تعمیراتی، کاهش احتمال خاموشی و بهبود قابلیت اطمینان شبکه قرار گیرد. روش تحلیل سلسله مراتبی یا AHP (Analytic Hierarchy Process) یکی از شناخته شده ترین روش های تصمیم گیری چندمعیاره است که توسط توماس ال. ساعتی (Thomas L. Saaty) در سال 1980 معرفی شد. این روش ابزاری قدرتمند و در عین حال منعطف برای تحلیل مسائل پیچیده تصمیم گیری محسوب می شود و به تصمیم گیرندگان کمک می کند تا گزینه های مختلف را بر اساس مجموعه ای از معیارها ارزیابی و اولویت بندی کنند.

کلیدواژه ها:

مسئله ، شبکه توزیع ، AHP ، قابلیت اطمینان ، تعمیرات