نقش روابط عمومی راهبردی در اعتمادسازی و تقویت سرمایه اجتماعی شهروندان؛ مطالعه موردی شهرداری تبریز

روابط عمومی در سازمان های عمومی و به ویژه مدیریت شهری، دیگر صرفا نهادی برای اطلاع رسانی، انتشار اخبار و انعکاس فعالیت های سازمانی محسوب نمی شود، بلکه به عنوان یکی از ارکان مدیریت راهبردی ارتباطات، نقش موثری در شکل دهی به روابط میان سازمان و شهروندان ایفا می کند. در شرایطی که اعتماد عمومی، مشارکت شهروندان و سرمایه اجتماعی از مهم ترین مولفه های حکمرانی مطلوب شهری به شمار می روند، مدیریت راهبردی روابط عمومی می تواند از طریق شفافیت، پاسخ گویی، ارتباط دوسویه، اطلاع رسانی دقیق، مشارکت جویی و مدیریت صحیح افکار عمومی، زمینه تقویت این مولفه ها را فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت راهبردی روابط عمومی در ارتقای سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی شهروندان در شهرداری تبریز است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه ای و بررسی مطالعات مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استقرار رویکرد راهبردی در روابط عمومی، از طریق تقویت شفافیت سازمانی، افزایش پاسخ گویی، توسعه ارتباطات دوسویه، بهره گیری موثر از رسانه های نوین و شبکه های اجتماعی، جلب مشارکت شهروندان و مدیریت به موقع مسائل و بحران های ارتباطی، می تواند موجب افزایش اعتماد شهروندان به مدیریت شهری شود. همچنین ارتقای اعتماد عمومی و کیفیت تعاملات میان شهرداری و شهروندان، به تقویت ابعاد مختلف سرمایه اجتماعی از جمله اعتماد، مشارکت، انسجام اجتماعی، احساس تعلق و همکاری جمعی منجر می شود. بر این اساس، تغییر نگرش از روابط عمومی اطلاع رسان به روابط عمومی راهبردی و مشارکت محور، می تواند یکی از الزامات ارتقای سرمایه اجتماعی و افزایش اعتماد عمومی در شهرداری تبریز باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت راهبردی ، روابط عمومی ، سرمایه اجتماعی ، اعتماد عمومی ، مشارکت شهروندی ، شهرداری تبریز