تاثیر موسیقی بر رفتار انسان

این پژوهش به بررسی و تحلیل ماهیت موسیقی و اثرات متقابل آن بر ابعاد مختلف وجودی انسان می پردازد. پژوهش بر این محور استوار است که موسیقی، فراتر از یک هنر صرف، به دلیل ماهیت ارتعاشی و توانایی تحریک سیستم عصبی، می تواند اثرات متضادی بر انسان داشته باشد؛ از یک سو به عنوان ابزاری برای لذت و تسکین و از سوی دیگر به عنوان عاملی تخریب گر در حوزه عقل، حیا و سلامت جسمانی. هدف از این پژوهش واکاوی اثرات تخریبی موسیقی های مذموم بر قوای ادراکی، سیستم عصبی نباتی و ابعاد معنوی انسان است. برای دستیابی به این هدف، مقاله در چند بخش تحلیلی سازمان یافته است: ابتدا به تبیین مفاهیمی چون غنا و موسیقی پرداخته شده، سپس اثرات معنوی و روانی، پس از آن تحلیل های فیزیولوژیک بر اعصاب و فشار خون، در ادامه دیدگاه های متفکران و رهبران و در نهایت نقد رویکردهای درمانی (موسیقی درمانی) بررسی شده است. شیوه گردآوردی مطالب بر اساس روش «تلفیقی-توصیفی» است؛ به این معنا که داده ها از طریق استخراج روایات دینی (کتابخانه ای)، تحلیل نظرات پزشکان و روان شناسان و بررسی آمارهای تجربی گردآوری شده و سپس مورد تحلیل تطبیقی قرار گرفته اند. یافته های حاصل از این پژوهشک نشان می دهد که موسیقی های لهوی منجر به تخدیر مغز، زوال حیا، اختلال در توازن اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک و در نهایت کاهش طول عمر و تضعیف ایمان می گردد. همچنین نتایج حاکی از آن است که موسیقی درمانی در بسیاری از موارد، تنها یک تسکین موقت است و نمی تواند جایگزین درمان های بنیادین باشد.

کلیدواژه ها:

موسیقی ، سیستم عصبی نباتی ، غنا ، تخدیر مغز ، موسیقی درمانی ، سلامت روان.