نقش محبت و عاطفه والدین در تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روان شناسی

از مهمترین و تاثیرگذارترین عواملی که منجر به قرارگرفتن فرزندان در مسیر سبک زندگی ایمانی اسلامی می شود، خانواده و روابط احساسی_عاطفی و از روی محبت والدین است. چراکه والدین مهم ترین نهاد تربیتی جامعه و نخستین آموزشگاه فرد محسوب می شود. از این رو عشق و محبت و عاطفه والدین به فرزندان باعث ایجاد انگیزه، احساس قدرت و ادب و شکل گیری تشکیل شخصیت در فرزند می شود. فرزند وقتی از طرف والدین محبت و عشق و عاطفه ببیند یاد می گیرد از عشق های زودگذر دوری کند و هیچ وقت احساس کمبود محبت و عاطفه در زندگی شخصی خود نکند و با توکل در خدا کمبود های روحی و جسمی خود را تکمیل کند و عاقبت بخیر شود. هدف اصلی پژوهش، نقش محبت و عاطفه والدین در تربیت فرزند از دیدگاه اسلام و روان شناسی میباشد و اهداف ویژه آن،عبارتنداز:1.بررسی جایگاه عشق و محبت در اسلام_2.بررسی و تحلیل عاطفه انسانی و مراتب آن_3.بررسی و تحلیل لزوم عشق و محبت در تربیت فرزند_4.بررسی و تحلیل چگونگی ابراز عشق و محبت والدین نسبت به فرزندان. اطلاعات این پژوهش بصورت کتابخانه ای گردآوری شده وشیوه گردآوری اطلاعات بصورت توصیفی می باشد. یافته های حاصل از این پژوهش نشان دهنده آن است که چه از لحاظ روان شناسی چه از لحاظ اسلامی(که البته شیوه تربیت اسلامی خود نوعی روانشناسی محسبود می شود) فرزند وقتی از بدر تولد از طرف والدین طبق اصول و روان شناسی اخلاقی اسلامی محبت و عاطفه و شیوه زندگی کردن را یاد بگیرد و درک کند در سیر زندگی خود آینده ای درخشان و عاقبت بخیر بگونه ای خواهد داشت که هرگز حتی در سختی و مشکلات یاد خدا را فراموش نمی کند واحساس کمبود محبت و پریشانی نخواهند دید و در سبر سبک زندگی اسلامی قرار خواهند گرفت تا رسیدن با عاقبت بخیری.

کلیدواژه ها:

اسلام ، تربیت ، روان شناسی ، عاطفه ، محبت ، والدین