تحلیل کارکردهای روایی سینمای برادران کوئن با تاکید بر نشانه معناشناسی گفتمانی

چکیده از پیدایش سینما، می توان به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای بشر در دوران معاصر یاد کرد. عنصر روایت به عنوان یکی از مهمترین عناصر، که خود ریشه در تعاملات انسانی و البته ادبیات دارد، همیشه برای فیلمسازان و پژوشگران چالش برانگیز بوده است. از میان نظام های روایی دوگونه دارای اهمیت بیشتری هستند. اولی نظام روایی ساختاری یا کلاسیک و نوع دوم، نظام روایی پساساختاری است. پایان نامه حاضر با عنوان «تحلیل کارکردهای روایی سینمای برادران کوئن، با تاکید بر نشانه معناشناسی گفتمانی» به بررسی دو فیلم فارگو و جایی برای پیرمردها نیست پرداخته است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین مولفه های اصلی روایت شناسی با تاکید بر نشانه معناشناسی گفتمانی و چگونگی بازتاب آن ها در آثار برادران کوئن است. در این راستا، تلاش شده تا ویژگی های فرمی و محتوایی این آثار شناسایی و نقش نظام های ارزشی، مدل های روایی، و تقابل های معنایی در پیشبرد روایت و خلق معنای گفتمانی تحلیل شود. این تحقیق با بهره گیری از روش های تحلیل ساختاری و پساساختاری، عناصر کلیدی چون پیرنگ، موقعیت های روایی، نحو کنش گران، مربع معنایی، مربع حقیقت نما، زمان و مکان در روایت، و نظام های گفتمانی کنشی (جویزی و مجابی) و شوشی را بررسی کرده است. یافته ها نشان دادند که برادران کوئن از هر دو نظام روایی بهره بردند و با ترکیب خلاقانه این عناصر و بازی با قواعد ژانری متعارف، سینمایی منحصربه فرد و چندلایه خلق کرده اند که نه تنها سرگرم کننده، بلکه حاوی مفاهیمی فلسفی و اجتماعی است. امید است این تحقیق بتواند بستری برای مطالعات گسترده تر در مورد سینمای برادران کوئن یا تحلیل های مشابه در حوزه های دیگر باشد.

کلیدواژه ها:

برادران کوئن ، روایت شناسی ، نشانه معناشناسی گفتمانی ، فیلم فارگو ، فیلم جایی برای پیرمردها نیست