مقایسه شاخص های اصلی آنتروپومتریک، بیومکانیک و وضعیت قامتی بین دختران 11 تا 13 ساله قبل و بعد از بلوغ: دلالت هایی برای تنظیم ژنتیکی و زیستی رشد بلوغ

سومین دوره مهم زندگی فرد، بعد از دوره جنینی و تولد تا یک سالگی، دوره نوجوانی است که توانایی های کسب شده در این دوره در بزرگسالی استفاده می شود. هدف از انجام این تحقیق مقایسه شاخص های اصلی ویژگی های آنتروپومتریک، بیومکانیک و وضعیت قامتی بین دختران 11 تا 13 ساله قبل و بعد از بلوغ بود. 60 دختر 11 تا 13 ساله قبل از بلوغ (با میانگین قد 149/04 ± 6/98 سانتی متر و میانگین وزن 44/51 ± 7/96 کیلوگرم) و 40 دختر 11 تا 13 ساله بعد از بلوغ (با میانگین قد 155/76 ± 5/71 سانتی متر و میانگین وزن 50/35 ± 10/67 کیلوگرم) از استان تهران در پژوهش شرکت کردند. افراد بر اساس وضعیت بلوغ در زمان انتخاب نمونه ها در دو گروه قرار گرفتند و نمونه گیری از افراد در دسترس انجام شد. پارامترهای آنتروپومتریکی (طول، پهنا، محیط اندام ها)، بیومکانیکی (انعطاف پذیری، استقامت عضلانی، چابکی، توان، تعادل) و وضعیت قامتی (انحراف جانبی سر و ستون مهره ها، شانه نابرابر، انحراف گردن به جلو، کف پای صاف و گود، زانوی پرانتزی و ضربدری) اندازه گیری شد. از آمار توصیفی برای توصیف داده ها، ضریب همبستگی چندگانه برای کاهش اطلاعات هم پوشان، تحلیل اجزای اصلی برای تعیین شاخص های اصلی متغیرها و آزمون یومن–ویتنی برای مقایسه شاخص های اصلی متناظر در دو گروه استفاده شد. نتایج نشان داد بین دو گروه قبل و بعد از بلوغ در برخی شاخص های آنتروپومتریک، بیومکانیکی و قامتی تفاوت مشاهده می شود. این یافته ها تفاوت های فنوتیپی همراه با وضعیت بلوغ را نشان می دهند، اما به دلیل مقطعی بودن مطالعه نمی توان از آن ها رابطه علی با بلوغ یا عوامل ژنتیکی استنباط کرد. نقش عوامل ژنتیکی در این مطالعه صرفا به عنوان یک چارچوب تفسیری مطرح شده و برای تعیین سهم واقعی آن ها به مطالعات ژنتیکی مستقیم نیاز است.

کلیدواژه ها:

آنتروپومتریک ، بیومکانیک ، بلوغ دختران نوجوان ، وضعیت قامتی ، ژنتیک بلوغ