موضوع شناسی فقه مد و فشن با تاکید بر مصادر روایات

پدیده ی مد و فشن در دهه های اخیر به یکی از مهم ترین عرصه های فرهنگی، اجتماعی و هویتی در جوامع معاصر تبدیل شده است. در جامعه اسلامی، تحلیل فقهی این پدیده نیازمند موضوع شناسی دقیق و مراجعه ی روشمند به منابع معتبر روایی است؛ زیرا بدون شناخت صحیح موضوع، امکان صدور حکم معتبر فقهی وجود ندارد. این پژوهش با هدف تبیین چارچوب فقهی مد، ابتدا به بررسی مفهوم مد و فشن از دیگاه اجتماعی و فرهنگی پرداخته و سپس عناصر موثر در حکم فقهی مانند نیت، پیام اجتماعی، عرف، تشبه و لباس شهرت را تحلیل می کند. در ادامه، روایات مرتبط با زیبایی، آراستگی، اسراف، تبرج و تشبه استخراج و بر اساس روش تحلیل محتوای روایی بررسی شده اند. یافته ها نشان می دهد که روایات، اصل زیبایی طلبی و آراستگی را تایید کرده و تنها با مصادیق آسیب زا مخالفت دارند. نتیجه آنکه مد و فشن در چارچوب ارزش های اسلامی قابل سامان دهی، مدیریت و توسعه است و نیاز به شکل گیری فقه تخصصی مد بیش از پیش احساس می شود.

کلیدواژه ها:

مد ، فشن ، فقه پوشش ، روایات ، لباس شهرت ، تشبه ، زیبایی شناسی اسلامی