نقش آموزش مبتنی بر رویکرد سازنده گرایی در ارتقای خودکارآمدی ریاضی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش ریاضی مبتنی بر رویکرد سازنده گرایی در انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدایی انجام شده است. پژوهش با رویکردی کیفی و به روش توصیفی اکتشافی انجام شد. در رویکرد سازنده گرایی، دانش آموزان به جای دریافت کننده صرف اطلاعات، به صورت فعال در فرایند یادگیری، حل مسئله، کاوش، گفت وگو و تعامل با همسالان مشارکت می کنند. این شیوه آموزشی می تواند زمینه شکل گیری تجربه های موفق یادگیری، افزایش باور دانش آموزان به توانایی خود در حل مسائل ریاضی و تقویت علاقه و پایداری آنان در انجام فعالیت های درسی را فراهم سازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای سازنده گرا، از جمله یادگیری مشارکتی، فعالیت های اکتشافی، حل مسئله و استفاده از ابزارهای آموزشی، در ارتقای انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان موثر است. بر این اساس، استفاده از رویکرد سازنده گرایی در آموزش ریاضی دوره دوم ابتدایی می تواند به کاهش نگرش های منفی و احساس ناتوانی دانش آموزان در درس ریاضی و افزایش مشارکت فعال آنان در فرایند یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

رویکرد سازنده گرایی ، آموزش ریاضی ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی ریاضی