اصل حسن نیت در داوری تجاری با تاکید بر فقه امامیه و حقوق ایران

چکیده اصل حسن نیت یکی از اصول بنیادین حاکم بر روابط قراردادی و از جمله رسیدگی های داوری است که ایفای نقش موثر آن، از انتخاب داور تا صدور و اجرای رای، تضمین کننده انصاف و اعتماد میان طرفین اختلاف است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی به بررسی مبانی فقهی و حقوقی اصل حسن نیت در داوری تجاری، با تاکید بر فقه امامیه و حقوق موضوعه ایران می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچند اصطلاح «حسن نیت» به این عنوان در متون فقهی به کار نرفته، اما مفاهیمی مانند صدق، امانت، وفای به عهد و نفی غرور و تدلیس، بنیان فقهی محکمی برای این اصل در نظام حقوقی داوری فراهم می آورند. همچنین بررسی مقررات موضوعه ایران نشان می دهد که اصل حسن نیت هرچند به صراحت در قانون داوری تجاری بین المللی پیش بینی نشده، اما از طریق اصول کلی حقوقی و قواعد عام قانون مدنی قابل استنباط است.

کلیدواژه ها:

حسن نیت ، داوری تجاری ، فقه امامیه ، حقوق ایران ،