تاثیر آموزش مبتنی بر بازی وارسازی بر هوش اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر ابتدایی ناحیه یک شهر اصفهان

با توجه به ناکارآمدی روش های سنتی برای نسل دیجیتال، بازی وارسازی به عنوان رویکردی نوین مطرح شده است. با وجود پژوهش های گسترده درباره تاثیر آن بر متغیرهای شناختی، خلا مطالعاتی که هم زمان به ابعاد اجتماعی (هوش اجتماعی) و انگیزشی (خودکارآمدی تحصیلی) در دانش آموزان پسر دوره ابتدایی بپردازد، محسوس است. با درنظرگرفتن اهمیت دوران ابتدایی در شکل گیری این مهارت ها و بستر مناسب کلانشهر اصفهان از نظر تنوع فرهنگی و دسترسی به فناوری، هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی وارسازی بر هوش اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی ناحیه یک شهر اصفهان است.پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری این مطالعه را تمامی دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی ناحیه یک شهر اصفهان در سال تحصیلی 1405-1404 تشکیل می دادند. نمونه پژوهش شامل 30 نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شده و به طور در دسترس در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه، آموزش مفاهیم ریاضی (مبحث کسرها) را با رویکرد بازی وارسازی مبتنی بر عناصری چون نقشه راه، امتیاز، نشان، چالش های گروهی، بازخورد فوری و قفل گشایی محتوا دریافت کردند، در حالی که گروه گواه همان محتوا را با روش سنتی آموختند. این پژوهش نشان می دهد که بازی وارسازی نه تنها یک ابزار سرگرم کننده و انگیزشی برای یادگیری بهتر مفاهیم درسی است، بلکه به عنوان یک بستر تربیتی غنی، می تواند نقش بسزایی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا کند. این رویکرد با ایجاد موقعیت های تعاملی و مشارکتی در محیط کلاس، زمینه را برای تمرین رفتارهای اجتماعی سازنده و درک متقابل فراهم می سازد و از سوی دیگر، با ارائه اهداف مرحله بندی شده و بازخوردهای فوری، باورهای خودکارآمدی دانش آموزان را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی وارسازی ، هوش اجتماعی ، خودکارآمدی تحصیلی