تاثیر نهادهای ارفاقی بر اصلاح و تادیب مجرمین و استیفای حقوق بزه دیدگان

این پژوهش با هدف بررسی «تاثیر نهادی ارفاقی بر اصلاح و تادیب مجرمین و استیفای حقوق بزه دیدگان» با استفاده از روش تحقیقی کتابخانه ای – تحلیلی، و به وسیله ی ابزار فیش برداری و استفاده از راهبرد تجزیه و تحلیل تفسیری- عقلانی، انجام گردید. باتوجه به اهمیت و جایگاه حقوق بزه دیده و هدف نهایی مقنن در زمینه ی بازپروری و بازسازگاری مجرمین و بازگرداندن آنان به بستر جامعه برای ادامه ی روال عادی یک زندگی سالم، و هدف کاهش میزان جمعیت کیفری زندان ها و هدف کاهش میزان حجم جرائم در صحنه ی جامعه و پیشگیری از وقوع مجدد جرم، راهبردهای کیفری تحت عنوان «نهادهای ارفاقی» تدوین و اجرایی گردیده است. نتایج این پژوهش حاکی است که نهادهای ارفاقی مانند آزادی مشروط، تخفیف مجازات، تعویق، تعلیق، مجازات های جایگزین حبس، ... و برنامه های اصلاحی، می توانند تاثیرات گسترده ای بر اصلاح بزهکار و احقاق حقوق بزه دیده ها و فرآیند عدالت داشته باشند. مشاهده گردید که نهادهای ارفاقی از طریق ایجاد فرصت های بازسازی مجدد برای مجرمین، شرایط بازگشت آنان را به جامعه فراهم می سازند. فراهم ساختن امکاناتی نظیر فعالیت های اجتماعی، خدماتی و حرفه ای در ساختن شخصیت فردی- اجتماعی بزهکاران موثر بوده و از طریق کاهش میزان حضور آنان در زندان، به حفظ ثبات خانوادگی و اجتماعی یاری می رسانند. همچنین نحوه ی اعمال مجازات های مرتبط با نهادهای ارفاقی از سوی قضات و انتخاب مجازات مناسب باتوجه به شرایط مجرم، و همچنین اثر مثبت آثار این نهادها بر بهبود رفتارهای هنجارشکن و ضدقانونی مجرمین از سویی دیگر و عدم ضایع شدن حقوق بزه دیدگان در نتیجه ی اجرای این نهادها، می توانند از عوامل مهم و کلیدی آثار مثبت این تاسیسات کیفری می باشد. با وجود این، نهادهای مذکور با چالش هایی نیز روبرو هستند. از جمله عدم تناسب مجازات های ارفاقی با شدت جرم. و عدم اجرای صحیح آن ها و عدم نظارت کافی بر اصلاح مجرمین، که همگی موجبات تکرار جرم و فراهم آوردن بسترهای آسیب به بزه دیدگان را فراهم می سازد.