نقش اقتدار و خودکارآمدی والدگری در پیش بینی تفکر آینده نگر دانش آموزان مقطع دبستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اقتدار و خودکارآمدی والدگری در پیش بینی تفکر آینده نگر دانش آموزان مقطع دبستان انجام پذیرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، از نظر هدف کاربردی و به لحاظ اجرا میدانی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی(پایه های چهارم تا ششم) مدارس شهر علی آباد کتول، در سال تحصیلی1405-1404 به همراه یکی از والدین آن ها بود. روش نمونه گیری بصورت در دسترس و حجم نمونه300 نفر بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تفکر آینده نگر کودکان مازاچووسکای و مهی(2020)، پرسشنامه سبک والدگری(اقتدار والدینی) بوری(1991) و پرسشنامه خود کارآمدی والدگری دومکا و همکاران (1996) بود. داده های با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین اقتدار والدینی و تفکر آینده نگر دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد (001/0 P>). همچنین، خودکارامدگری نیز به طور معناداری توانست تفکر آینده نگر را پیش بینی کند. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که احساس خودکارآمدی بیشتری دارند و در خانواده هایی با سبک اقتدار مناسب زندگی می کنند، تمایل بیشتری به تفکر آینده نگر دارند (001/0 P>). این یافته ها نشان می دهند که ارتقاء خودکارامدگری و اتخاذ سبک های اقتدار مناسب توسط والدین می تواند به تقویت تفکر آینده نگر در دانش آموزان کمک کند و به آن ها در مواجهه با چالش های آینده یاری رساند.

کلیدواژه ها:

: اقتدار والدینی ، خودکارامدگری ، تفکر آینده نگر ، دانش آموزان ، مقطع دبستان.