مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات HIFT در دو سطح اب و خشکی بر درصد چربی ، برخی عوامل امادگی جسمانی و  مهارتی بازیکنان فوتبال 12 الی 14

این پژوهش تاثیر هشت هفته تمرینات HIFT در دو سطح آب و خشکی را بر عملکرد جسمانی و مهارت های بازیکنان فوتبال پسر 12-14 ساله بررسی کرد. جامعه آماری شامل بازیکنانفعال در تیم های باشگاهی یا مدارس فوتبال بود و نمونه آماریبه صورت تصادفی از 30 نفر (10 نفر در هر گروه: تمرین در آب، تمرین در خشکی، و گروه کنترل) انتخاب شد. ابزارهایپژوهش شامل تست های میدانی استاندارد نظیر تست پرش عمودی سارجنت (برای توان)، تست شاتل ران (برای توان هوازی)، تست دویدن 30 متری (برای سرعت)، تست نشست و خم شدن به جلو(برای انعطاف پذیری)، تست های استقامت عضلانی، چابکی (مانند ازمون درازنشست یا ایلینویز)، و آزمون های مهارتی فوتبال (شوت، پاس، کنترل، و دریبلینگ) بود. برای سنجش درصد چربی بدن از دستگاه کولیس پوستی استفاده شد. روش های آماری شامل آزمون شاپیرو-ویلک برایبررسی نرمال بودن داده ها، آزمون لون برای همگنیواریانس ها، آزمون همگنی شیب رگرسیون، و تحلیل کوواریانس(ANCOVA) با آزمون تعقیبی بنفرونی برای بررسیتفاوت های بین گروهی بود (سطح معناداری 0.05). نتایج نشان داد تمرینات HIFT در هر دو سطح آب و خشکی بر توان (F=17.627، Sig=0.001) و توان هوازی (F=8.577، Sig=0.001) تاثیر معناداری داشت، اما بین گروه های آب و خشکی تفاوت معناداری مشاهده نشد. تمرینات در آب بر استقامت عضلانی (F=4.975، Sig=0.015) و مهارت دریبلینگ (F=3.972، Sig=0.031) اثر معناداری داشت، درحالی که تمرینات در خشکی بر این متغیرها تاثیری نداشت. سایر متغیرها (درصد چربی، توان بی هوازی، سرعت، انعطاف پذیری، چابکی، شوت، پاس، و کنترل) تحت تاثیرمعنادار تمرینات قرار نگرفتند.

کلیدواژه ها:

تمرینات HIFT ، فوتبالیست های نوجوان ، درصد چربی ، امادگی جسمانی ، محیط آب