کاربرد ارتعاشات فراصوت در ایجاد زبری های سطحی منظم در سطح روکش زیرکونیا برای افزایش استحکام چسبندگی به دندان

از دست دادن دندان یا بخشی از آن پیامدهایی از قبیل کاهش زیبایی، از دست دادن اعتماد به نفس و اختلال در عملکرد جویدن و.... را به همراه دارد. امروزه دندان پزشکان برای رفع این مشکل روش هایی پیشنهاد می کنند که یکی از این روش ها استفاده از روکش های دندانی می باشد. روکش های مورد استفاده دارای جنس های متفاوتی بوده که امروزه استفاده از روکش های غیر فلزی بیشتر مورد توجه و استفاده قرار گرفته است. نمونه ای از این نوع روکش ها، روکش های از جنس سرامیک زیرکونیا است. زیرکونیا یا دی اکسید زیرکونیوم (ZrO2) مهم ترین و پایدارترین اکسید زیرکونیوم است که به دلیل زیبایی خیره کننده و قابلیت استفاده برای کلیه دندان ها و استحکام بالا این نوع روکش را گزینه ای مناسب برای استفاده معرفی می کند. این روکش ها به وسیله چسب های دندان پزشکی که رایج ترین و پر کاربردترین آن می توان به سمان رزینی اشاره کرد به دندان یا ریشه آن متصل می شوند. یکی از چالش های اساسی ای که درحال حاضر دندان پزشکان با آن روبرو هستند استحکام و دوام اتصال بین روکش ها و چسب دندان پزشکی می ‎باشد. برای افزایش استحکام و دوام اتصال راه های متفاوتی پیشنهاد شده است که یکی از این راه ها ایجاد بافتی زبر و دارای خشونت سطحی تکرار پذیر در قسمت قرار گرفتن چسب دندان پزشکی بر روی سطح روکش ها می باشد. ایجاد کردن بافتی زبر و دارای خشونت باعث شده که سمان رزینی بتواند بهتر در خلل و فرج سطح قرار گرفته و اتصالی محکم تر و با دوام تر و دارای قفل شوندگی مکانیکی بیشتر ایجاد کند. برای ایجاد کردن زبری روی سطوح روش هایی پیشنهاد شده است، روش هایی نظیر سندبلاست، زدایش اسیدی (اچینگ)، تابش لیزر، پوشش دهی با سلیکا و ماشین کاری به کمک امواج فراصوت مورد استفاده قرار می گیرد. هدف از انجام پروژه حاضر ایجاد بافتی زبر و خشن تکرارپذیر و منظم بر روی سطح روکش های ترمیمی دندان از جنس زیرکونیا و دو آلیاژ با کاربرد دندان پزشکی Realloy و VeraBond می باشد. بدین صورت که به کمک افزودن امواج فراصوت به قطعه کار و ابزار برش در دستگاه CNC فرزکاری بافتی با زبری مهندسی ایجاد شده است. سپس زبری بافت ایجاد شده با استفاده از دستگاه های زبری سنج اندازه گیری شده و اثر پارامترهای ماشین کاری را بر روی زبری بافت سطحی مورد بررسی قرار گرفته است. در آخر نیز تست های استحکام چسبندگی برشی بین سمان رزینی و روکش های دندانی دارای بافت سطحی انجام شده است. نتایج حاکی از آن است که افزودن امواج فراصوت در راستای Z به محور ابزار برش و در راستای XZ به قطعه کار باعث ایجاد بافتی زبر، منظم و تکرارپذیر شده که این بافت باعث افزایش استحکام و دوام چسبندگی سمان رزینی به سطح شده است.

کلیدواژه ها:

ترمیم دندان ، زبری سطح ، فرآیند فرزکاری ، ماشین کاری به کمک فراصوت دوبعدی