بررسی رابطه اجماع استراتژیک با عملکرد کارکنان

مدیریت استراتژیک شامل تدوین و اجرای استراتژی می باشد. امروزه بسیاری از شرکتها به دلایلی همچون عدم همکاری کارکنان و مدیران در اجرای استراتژی یا عدم اجماع استراتژیک مدیران و کارکنان، عدم شناخت و عدم استفاده از قابلیتهای استراتژیک سازمان که خود شامل قابلیتهای ارتباط با بازار، قابلیتهای فن آوری، قابلیتهای بازاریابی و قابلیتهای مدیریتی می باشد و همچنین عدم انعطاف پذیری استراتژیک لازم در مواجه با فرصتها و تهدیدهای محیطی و همچنین آرایش مجدد منابع ، متحمل هزینه های مالی و غیرمالی زیادی می شوند. این پژوهش با اندازه گیری کمی متغیرهای اجماع استراتژیک مدیران و کارکنان، انعطاف پذیری استراتژیک و قابلیتهای استراتژیک، تاثیر مستقیم و غیرمستقیم آنها را بر عملکرد کارکنان مورد بررسی داد. برای اندازه گیری میزان اجماع استراتژیک مدیران و عملکرد کارکنان از پرسشنامه استانداردی که هو و همکاران (2013) بکار گرفتند، استفاده شد و برای اندازه گیری میزان انعطاف پذیری استراتژیک از پرسشنامه استانداردی که دیبرل و همکاران (2013) بکار گرفتند، استفاده شد و برای اندازه گیری میزان قابلیتهای استراتژیک از پرسشنامه استاندارد دی ساربو (2005) استفاده شد. نتایج نشان داد که اجماع مدیران و قابلیتهای استراتژیک بر عملکرد کارکنان تاثیری مثبت و معنی دار دارد. همچنین نتایج نشان داد که انعطاف پذیری استراتژیک تاثیری معکوس بر عملکرد کارکنان دارد به عبارتی با افزایش میزان انعطاف پذیری استراتژیک در شرکتهای مورد مطالعه، آنها با افزایش سو استفاده کارکنان مواجه می شوند، لذا زمانی که تاثیر اجماع کارکنان و قابلیتهای استراتژیک با واسطه انعطاف پذیری استراتژیک بر عملکرد کارکنان مورد بررسی قرار گرفت، نتایج حاکی از تاثیر معکوس بر عملکرد کارکنان بود.

کلیدواژه ها:

اجماع استراتژیک ، انعطاف پذیری استراتژیک ، قابلیتهای استراتژیک ، عملکرد کارکنان