فمینیسم و سویه های شالوده شکن آن (با رویکردی به خانواده ایرانی )

عنوان این پایان نامه «فمینیسم و سویه های شالوده شکن آن (با رویکردی به خانواده ایرانی)» است. این پژوهش در پی آن است که با بهره گیری از رویکرد شالوده شکنی (دکنستراکسیون) که ریشه در اندیشه های ژاک دریدا دارد، گفتمان فمینیستی را به ویژه در نسبت آن با نهاد خانواده در ایران معاصر مورد واکاوی قرار دهد. پرسش اصلی پژوهش این است که جریان های فمینیستی تا چه اندازه در چارچوب نظری خود، مفاهیم بنیادینی چون «خانواده»، «زن»، «مرد»، «فرزند» و «هویت جنسیتی» را به چالش کشیده اند و این چالش ها چه پیامدهایی برای ساختار سنتی خانواده در ایران داشته است. روش پژوهش، تحلیلی-انتقادی و بر پایه مطالعه متون نظری فمینیستی و نیز بررسی گفتمان های رایج در فضای فرهنگی و اجتماعی ایران است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فمینیسم در سطوح مختلف نظری، با وام گیری از ابزارهای شالوده شکنی، دوگانه های سلسله مراتبی همچون عقل/احساس، فرهنگ/طبیعت، عمومی/خصوصی و سلطه/فرمان برداری را که زیربنای ساختار خانواده سنتی را تشکیل می دهند، هدف نقد قرار داده است. با این حال، این نقدها در بستر فرهنگی ایران، با چالش هایی همچون پیوند ناگسستنی خانواده با دین، قانون، عرف و هویت ملی مواجه شده است و نتوانسته است به طور کامل الگوی جایگزینی برای خانواده ارائه دهد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که شالوده شکنی فمینیستی، هرچند در آشکارسازی ساحت های پنهان قدرت در درون خانواده موفق بوده است، اما در عمل به دلیل غفلت از زمینه های بومی و دینی ایران، با مقاومت های ساختاری و معنوی روبه رو شده و در مواردی حتی به بحران هویت و گسست نسلی دامن زده است. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که هرگونه بازاندیشی در خانواده ایرانی، نیازمند تلفیقی هوشمندانه از نقد شالوده شکنانه با ارزش های بومی و اسلامی است تا از افراط های نظری و پیامدهای اجتماعی ناگوار جلوگیری شود. کلیدواژه ها: فمینیسم، شالوده شکنی، خانواده، خانواده ایرانی، نقد فمینیستی، فروپاشی خانواده، جنسیت، سنت و مدرنیته.