پیش بینی فرسودگی تحصیلی براساس استرس ادراک شده و خودشفقتی در دانشجویان دانشکده علوم زیستی دانشگاه آزاد اسالمی واحد ورامین - پیشوا

هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس استرس ادراک شده و خودشفقتی در دانشجویان علوم زیستی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین پیشوا انجام شد. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی رشته زیست شناسی سلولی مولکولی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا در نیمسال دوم سال تحصیلی 1403 بود که از میان آن ها 100 نفر به روش نمونه گیری در دسترس داوطلبانه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های فرسودگی تحصیلی مسلش (MBI-SS)، استرس ادراک شده کوهن (PSS-14) و خودشفقتی نف (SCS) جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 26 و در دو سطح توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه و رگرسیون سلسله مراتبی برای بررسی تعدیل گری) انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین استرس ادراک شده و فرسودگی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار (r=0.65, p<0.01) و بین خودشفقتی و فرسودگی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-0.58, p<0.01) وجود دارد. مدل رگرسیون چندگانه نشان داد استرس ادراک شده و خودشفقتی در مجموع 53 درصد از واریانس فرسودگی تحصیلی را تبیین می کنند (R²=0.53, p<0.001). نتیجه گیری: استرس ادراک شده یک عامل خطر قوی برای فرسودگی تحصیلی است، اما خودشفقتی به عنوان یک عامل محافظتی نه تنها به طور مستقیم فرسودگی را کاهش می دهد، بلکه شدت تاثیر منفی استرس بر فرسودگی را نیز تعدیل می کند. بنابراین، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر خودشفقتی در کنار کاهش عوامل استرس زای محیطی می تواند راهبردی موثر برای پیشگیری و کاهش فرسودگی تحصیلی در دانشجویان علوم زیستی باشد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، استرس ادراک شده ، خودشفقتی ، دانشجویان علوم زیستی.