بررسی تاثیر فناوری مهندسی مجدد فرایند سبز بر بهبود بهره وری با نقش میانجی هوش مصنوعی (مطالعه موردی شرکت تولید آب میوه رانی واقع در شهرک صنعتی شهرستان ساوه)

دردنیای رقابتی امروز، شرکت های تولیدی به ویژه در صنایع غذایی، با چالش های پیچیده ای از جمله افزایش هزینه های تولید، فشارهای زیست محیطی و رقابت فشرده بازار مواجه هستند. در چنین شرایطی، بهره وری به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت سازمانی مطرح می شود. مهندسی مجدد فرایند سبز به عنوان رویکردی جامع و نوآورانه، با هدف بازطراحی بنیادین فرایندهای سازمانی در راستای کاهش اثرات زیست محیطی و افزایش بهره وری، توجه گسترده ای را جلب کرده است. از سوی دیگر، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین فناوری های قرن بیست ویکم، ظرفیت بی نظیری برای بهینه سازی فرایندها، پیش بینی تقاضا، کنترل کیفیت خودکار و تصمیم گیری هوشمند فراهم می آورد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی، به بررسی تاثیر فناوری مهندسی مجدد فرایند سبز بر بهبود بهره وری با نقش میانجی هوش مصنوعی در شرکت تولید آب میوه رانی واقع در شهرک صنعتی شهرستان ساوه می پردازد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان، کارشناسان و مدیران شرکت رانی (254 نفر) بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 153 نفر برآورد گردید. با توجه به استقبال پاسخ دهندگان، 204 پرسشنامه قابل تحلیل جمع آوری شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های کلموگروف-اسمیرنف، همبستگی اسپیرمن و مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی(pls) انجام گردید. نتایج تحقیق نشان داد که فناوری مهندسی مجدد فرایند سبز بر بهبود بهره وری با ضریب مسیر 842/0 و بر هوش مصنوعی با ضریب مسیر 891/0 تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین هوش مصنوعی بر بهبود بهره وری با ضریب مسیر 705/0 تاثیر مثبت و معناداری داشته و نقش میانجی جزئی با ضریب مسیر 559/0 در رابطه بین مهندسی مجدد فرایند سبز و بهره وری ایفا می کند. مدل پژوهش از برازش کلی قوی با شاخص 776/0 برخوردار است. واژگان کلیدی: مهندسی مجدد فرایند سبز، بهبود بهره وری، هوش مصنوعی، مدل سازی معادلات ساختاری، صنایع غذایی

کلیدواژه ها:

مهندسی مجدد فرایند سبز ، بهبود بهره وری ، هوش مصنوعی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، صنایع غذایی