تاثیر تمرینات موسسه اصلاح وضعیت بدن (PRI) بر دامنه حرکتی و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب در مردان دارای سندروم متقاطع تحتانی

این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی، باهدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات اصلاحی موسسه اصلاح وضعیت بدنی بر، دامنه حرکتی مفصل ران و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب مرتبط با سندروم متقاطع تحتانی در مردان بود. بدین منظور، 25 مرد مبتلا به سندروم متقاطع تحتانی پس از غربالگری بالینی به صورت تصادفی در دو گروه تمرین (12 نفر) و کنترل (13 نفر) قرار گرفتند. متغیرهای پژوهش شامل زاویه هایپرلوردوز کمری، زاویه تیلت قدامی لگن، دامنه حرکتی اکتیو فلکشن و اکستنشن ران و فعالیت الکتریکی عضلات راست شکمی و ارکتوراسپاین بود. داده ها با استفاده از آزمون آنووا با اندازه گیری تکراری دوراهه، آزمون های ناپارامتریک یو من ویتنی و ویلکاکسون و همچنین پس از محاسبه مقدار تفاضل MVC مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند (سطح معنی داری 0.05). نتایج نشان داد که تمرینات PRI موجب کاهش معنادار زاویه هایپرلوردوز کمری (P<0.001) و تیلت قدامی لگن (P<0.001) شد. همچنین دامنه حرکتی اکتیو فلکشن ران (P<0.001) و اکستنشن ران (P<0.001) در گروه تمرین به طور معناداری افزایش یافت. در بررسی فعالیت الکتریکی عضلات، نتایج آزمون آنووا تغییر معناداری در فعالیت الکترومایوگرافی عضلات راست شکمی و ارکتوراسپاین راست در حین اسکوات نشان نداد (P>0.05) . با این حال، مقدار تفاضل MVC بیانگر افزایش معنادار فعالیت نرمال سازی شده عضله راست شکمی پس از مداخله تمرینی بود (P<0.05)، در حالی که تغییر معناداری در MVC عضله ارکتوراسپاین مشاهده نشد .(P>0.05) به طور کلی، تمرینات اصلاحی PRI که باعث بهبود معناداری در، کاهش زاویه لوردوز وتیلت قدامی لگن و افزایش دامنه حرکتی مفصل ران و بهبود عملکرد عضله راست شکمی شد، رویکردی موثر در مدیریت سندروم متقاطع تحتانی در مردان محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

سندروم متقاطع تحتانی ، دامنه حرکتی ران ، الکترومایوگرافی ، هایپرلوردوزیس ، PRI ، تیلت قدامی لگن