رویکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی در ارتقای بهداشت، ایمنی و تربیت بدنی مدارس با اولویت حضور مربی به صورت فیزیکی یا مجازی؛ مطالعه ای بر نظام آموزشی ایران

با گسترش فناوری های نوین، هوش مصنوعی (AI) به ابزاری قدرتمند در حوزه آموزش و سلامت تبدیل شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند منابع داخلی و بین المللی، به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در ارتقای بهداشت، ایمنی (HSE) و تربیت بدنی مدارس ایران می پردازد. یافته ها نشان می دهد که سامانه های مبتنی بر AI می توانند با تحلیل حرکات در زمان واقعی، ارائه بازخورد لحظه ای، شخصی سازی برنامه های تمرینی، پایش زیستی (مانند ضربان قلب و بار تمرینی) و پیش بینی ریسک آسیب، کیفیت آموزش تربیت بدنی را بهبود بخشند و ایمنی محیط های ورزشی را افزایش دهند. در حوزه بهداشت نیز، الگوریتم های یادگیری ماشین در مدیریت تغذیه، شناسایی زودهنگام مشکلات سلامت و پشتیبانی از سلامت روان کاربرد دارند. با این حال، اولویت اصلی باید بر حضور فیزیکی یا مجازی مربی انسانی به عنوان عنصر محوری باقی بماند و هوش مصنوعی صرفا نقش مکمل و دستیار را ایفا کند. چالش های اصلی در نظام آموزشی ایران شامل کمبود زیرساخت های فناورانه، شکاف دیجیتال بین مدارس برخوردار و کم برخوردار، نیاز به توانمندسازی معلمان، ملاحظات حریم خصوصی داده های بیومتریک و مسائل اخلاقی است. پیشنهاد می شود رویکردی ترکیبی و بومی سازی شده اتخاذ شود که با سند تحول بنیادین آموزش و پرورش همسو باشد و بر توسعه سواد دیجیتال مربیان، تدوین چارچوب های اخلاقی و سیاست های دسترسی برابر تاکید کند. این پژوهش چارچوبی عملی برای سیاست گذاران و متخصصان ایمنی و بهداشت در مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بهداشت مدارس ، ایمنی (HSE) ، تربیت بدنی ، نظام آموزشی ایران ، آموزش ، پایش سلامت