نقش شهر هوشمند در ارتقای کیفیت زندگی و رضایت شهروندی؛ مطالعه موردی شهرداری اصفهان

رشد شتابان جمعیت شهری و پیچیده ترشدن نیازهای شهروندان، مدیریت شهری را با چالش های فزاینده ای در حوزه ارائه خدمات، کنترل ترافیک، محیط زیست و تعامل با شهروندان روبه رو کرده است. مفهوم «شهر هوشمند» به عنوان رویکردی نوین مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات، راه حلی برای مدیریت این پیچیدگی ها پیشنهاد می کند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابتدا مبانی نظری و مولفه های شهر هوشمند را مرور کرده و سپس با تمرکز بر تجربه شهرداری اصفهان، اقدامات این کلان شهر در مسیر هوشمندسازی خدمات شهری، توسعه پلتفرم های شهروندی و یکپارچه سازی داده های سازمانی را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد اصفهان با راه اندازی درگاه ها و اپلیکیشن های شهروندمحور، گسترش خدمات الکترونیک میز خدمت و برنامه ریزی برای تبدیل شدن به سازمانی داده محور، گام های موثری در این مسیر برداشته است؛ هرچند هنوز با موانعی نظیر یکپارچگی ناقص سامانه ها، نیاز به تقویت زیرساخت امنیت سایبری و ضرورت فرهنگ سازی برای مشارکت شهروندی روبه روست. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران و مدیران شهری در تدوین برنامه های آتی هوشمندسازی مفید واقع شود

کلیدواژه ها:

رضایت شهروندی ، شهر هوشمند ، شهرداری اصفهان ، فناوری اطلاعات ، مدیریت شهری