بررسی مقایسه ای اثرات محافظتی سیترال، سیلی مارین، کورکومین و کوئرستین بر سمیت کلیوی ناشی از تجویز دوکسوروبیسین در رت

یکی از عوارض جانبی ناشی از تجویز دوکسوروبیسین (DOX)، به عنوان یک داروی ضدسرطان، سمیت و آسیب کلیوی می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات محافظتی سیترال، سیلی مارین، کورکومین و کوئرستین در برابر سمیت کلیوی ناشی از DOX انجام شد. جمعیت مورد مطالعه شامل 42 سر رت بود که به 7 گروه شامل گروه های کنترل سالم، DOX (2/5 mg/kg)، حامل دارو (DW+DMSO) و گروه های درمانی سیترال (25mg/kg)، سیلی-مارین (50 mg/kg)، کورکومین (200 mg/kg) و کوئرستین (50 mg/kg) تقسیم شدند. در پایان مطالعه، رت ها با زایلازین و کتامین بیهوش شده و توسط CO2 اوتانازی شدند و از خون برای اندازه گیری میزان BUN و کراتینین و از بافت کلیه برای بررسی هیستوپاتولوژیک و همچنین فعالیت آنتی اکسیدانی نمونه گیری لازم انجام شد. نتایج نشان داد که مقدار BUN و کراتینین در همه گروه های درمانی در مقایسه با گروه DOX کاهش یافت که فقط در مورد سیلی مارین معنی دار p<0.05) ) بود. از سوی دیگر، همه گروه های درمانی مورد مطالعه نسبت به گروه DOX افزایش قابل ملاحظه ای در ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و کاهش قابل توجه مالون دی آلدهید (MDA) داشتند. در رت های گروه DOX پرخونی شدید عروقی و گلومرولی بسیار مشخص در بافت کلیه مشاهده شد. در بررسی مقاطع بافت کلیه همه گروه های درمانی مورد مطالعه، ساختار و معماری همه بخش های بافت کلیه، طبیعی و مشابه بافت کلیه در گروه کنترل سالم بود و بجز پرخونی عروقی و گلومرولی خفیف تا متوسط، هیچ گونه تغییر یا ضایعه آسیب شناسی مشاهده نشد. بر این اساس، نتیجه گیری شد که ترکیبات درمانی استفاده شده در مطالعه حاضر اثر محافظتی در مقابل آسیب کلیوی ناشی از DOX دارند و سیلی مارین در مقایسه با سایر ترکیبات درمانی مورد مطالعه، تاثیر بیشتری نشان داد.

کلیدواژه ها:

دوکسوروبیسین ، سمیت کلیوی ، سیترال ، سیلی مارین ، کورکومین ، کوئرستین ، رت