کنترل پرخاشگری دانش آموز ابتدایی با بکارگیری روش های تلفیقی

این مطالعه با هدف تحلیل و گزارش اثر مداخله بر رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان، نمونه مورد مطالعه زهرا، انجام شد. در بخش داده های پایه، میانگین کل رفتارهای پرخاشگرانه در هفته برابر با 38.25 و مجموع در چهار هفته 153 مورد گزارش شد. همچنین الگوی رفتاری نشان داد پرخاشگری های کلامی و نقض قواعد نسبت به پرخاشگری فیزیکی شایع تر است. در سناریوی فرضی پس از شش ماه مداخله، میانگین هفتگی به 12.5 کاهش یافت که حاکی از کاهش تقریبی 67 درصدی است. این کاهش در تمامی شاخص های هشت گانه (رفتاری بدزبانی و استفاده از الفاظ نامناسب، پاسخ دهی تند و پرخاشگرانه به معلم، درگیری کلامی با همکلاسی ها، درگیری فیزیکی یا هل دادن دیگران، بی احترامی به قوانین و مقررات کلاس، ترک جایگاه بدون اجازه، ایجاد اختلال در نظم کلاس ) یک دست بود و به افزایش کیفیت رفتارهای انطباقی منجر شد. در نهایت، نتایج به صورت مفهومی با کارایی رویکردهای شناختی-رفتاری و درمان های مرتبط با تنظیم هیجان همسو تفسیر شد و مطرح گردید که بهبودهای حاصل می تواند از مسیر ارتقای خودتنظیمی، مهارت های ارتباطی و حل مسئله موجب پیامدهای تحصیلی نیز گردد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، کودکان ، ابتدایی ، تلفیقی ، شناختی