تحلیل اثرگذاری سیاست های بخش دولتی در نوسازی بافت های فرسوده شهری در ایران

نوسازی بافت های فرسوده شهری از مهم ترین موضوعات سیاست گذاری شهری در ایران طی دهه های اخیر بوده است. بخش دولتی در این فرایند، از طریق تدوین قوانین، برنامه ها، طرح های بازآفرینی و تخصیص منابع، نقش محوری در هدایت مداخلات شهری ایفا کرده است. با این حال، مرور تجربه های موجود نشان می دهد که علی رغم تلاش های انجام شده، بسیاری از برنامه های نوسازی با موانعی همچون تمرکزگرایی، ضعف هماهنگی نهادی، محدودیت منابع مالی، و مشارکت اندک ساکنان مواجه بوده اند. هدف این مقاله، مرور و تبیین سیاست های بخش دولتی در نوسازی بافت های فرسوده شهری در ایران و استخراج مهم ترین رویکردها، چالش ها و الزامات اجرایی این حوزه است. روش پژوهش از نوع مروری–اسنادی است و داده ها بر پایه مطالعه کتاب ها، مقالات علمی، اسناد رسمی و گزارش های مرتبط گردآوری شده اند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که سیاست های دولتی در ایران عمدتا تحت تاثیر رویکرد کالبدی و متمرکز بوده اند، در حالی که موفقیت پایدار نوسازی مستلزم حرکت به سمت رویکردهای مشارکتی، محله محور و توانمندساز است. در پایان، بر ضرورت تقویت حکمرانی شهری، پایداری مالی و جلب مشارکت ذی نفعان برای اثربخشی بیشتر سیاست های نوسازی تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

نوسازی شهری ، بافت فرسوده ، سیاست های دولتی ، بازآفرینی شهری ، پژوهش مروری