خانواده و مدرسه چگونه موتور رشد دیرآموزان می شوند

این مقاله با هدف ارائه مجموعه ای از راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد برای حمایت همه جانبه از دانش آموزان دیرآموز، با تاکید بر نقش هماهنگ کننده ی مدیر مدرسه و همکاری موثر خانواده–مدرسه انجام شده است. این مقاله پژوهشی بر پایه داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه نیمه ساختار یافته با معلمان و والدین، بررسی پرونده های تحصیلی و تحلیل روند پیشرفت دانش آموزان گردآوری شده است. داده های کیفی با روش تحلیل محتوای موضوعی و داده های کمی با آمار توصیفی تحلیل شد. نتایج نشان داد که اجرای مجموعه ای از اقدامات مدرسه محور و خانواده محور، از جمله طراحی مختصر، به کارگیری روش تدریس چندحسی، تکه تکه سازی تکالیف،IEP( برنامه آموزشی فردی آموزش والدین، برقراری نظام ارتباط روزانه خانه–مدرسه وتقویت اعتماد به نفس دانش آموزان ازطریق مسئولیت دهی ساختارمند) موجب بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش مشارکت کلاسی دانش آموزان دیرآموز شد. میانگین نمرات درسی آنان از 12.3به15.8 رشد داشت . یافته ها تاکید میکنند که حمایت از دانش آموزان دیرآموز تنها با همکاری مستمر خانواده ومدرسه و با نظارت فعال مدیر مدرسه امکان پذیر است. بر اساس نتایج این مقاله ،راهنمای عملی مشترک خانواده–مدرسه تدوین شده و میتواند به عنوان یک الگوی کاربردی درمدارس مورد استفاده قرار گیرد. کلیدواژه ها: (IEP) ، دانش آموز دیرآموز ،اقدام پژوهی، خانواده و مدرسه ، برنامه آموزشی فردی یادگیری چندحسی، پیشرفت تحصیلی.

کلیدواژه ها:

دانش آموز دیرآموز ، اقدام پژوهی ، خانواده و مدرسه ، برنامه آموزشی فردی یادگیری چندحسی ، پیشرفت تحصیلی