مبانی حلم و صبر در کلام حضرت علی (ع)

انسان در زندگی دنیوی میان خانواده ، اجتماع و محیط شغلی با انواع مشکلات و موانع روبروست و رنج را تجربه می کند . پیشرفت فناوری و گسترش وسایل آسایش روحیه راحت طلبی را تقویت می کند و ظرفیت تحمل کاهش می یابد. در چنین موقعیت هایی برخورداری از صبر توان و ظرفیت فرد را افزایش می دهد و مانع دور شدن از هدف می شود. صبر و خویشتن داری زمینه رشد، رسیدن به کمال و نزدیک شدن به قرب الهی است، زیرا سختی ها و مشکلات از واقعیت ها ی غیر قابل انکار زندگی اند و فشار روانی زیادی بر انسان وارد می سازند. در آموزه های اسلامی، صبر تنها تحمل خاموش رنج ها نیست، بلکه نیرویی سازنده برای ایستادگی در برابر دشواری ها، حفظ تعادل روانی و انتخاب رفتار درست در شرایط فشار است. انسان صبور با تکیه بر ایمان و آگاهی، از شتاب زدگی، ناامیدی و واکنش های ناپخته دور می ماند و می تواند در مسیر بندگی، اخلاق و رشد فردی گام بردارد. از این رو، صبر و حلم در کنار یکدیگر، دو فضیلت مهم اخلاقی به شمار می آیند که نقش مهمی در شکل گیری شخصیت متعادل و مقاوم انسان دارند. این مقاله می کوشد صبر و حلم را در کلام حضرت علی (ع) از نهج البلاغه بیان کند. در ابتدا به اهمیت موضوع صبر می پردازد و به انواع و شعبه های صبر اشاره می کند و در ادامه به نتایج و آثار صبر وحلم پرداخته و راهکاری آسان در مورد حلم پیشنهاد شده است .

کلیدواژه ها:

صبر ، حلم ، حضرت علی (ع)