واکاوی نقش منابع اضطراب (فردی، خانوادگی و آموزشگاهی) بر افت عملکرد تحصیلی دانش آموزان: دلالت هایی جهت بهینه سازی مدیریت و مشاوره آموزشی در مدارس

چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی منابع اضطراب و رابطه آن با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه (راهنمایی) مدارس خاص شهرستان ارومیه انجام گرفت. روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان این مقطع بود که با استفاده از فرمول مورگان و روش نمونه گیری طبقه ای متناسب، تعداد 400 نفر به عنوان نمونه جهت مطالعه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی منابع اضطراب با پایایی آلفای کرونباخ (0/94) و برای پیشرفت تحصیلی از معدل کل دانش آموزان استفاده شد. داده ها به وسیله نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون های همبستگی اسپیرمن و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج بدست آمده بیانگر وجود رابطه منفی و معنی دار بین منابع اضطراب (شامل: اضطراب فردی، اضطراب خانوادگی، اضطراب اجتماعی و اضطراب آموزشگاهی) با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. (P<0.01) نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده می توان بیان کرد که کادر مدیریت مدرسه، به ویژه معاونین آموزشی، می توانند با شناسایی و کنترل منابع اضطراب زا در محیط مدرسه و خانواده، بستر مناسبی را برای ارتقای سلامت روان و در نتیجه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم آورند..

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، اضطراب خانوادگی ، اضطراب فردی ، مدیریت آموزشی ، منابع اضطراب