رابطه ناهماهنگی ارزش های تربیتی والدین با فهم مفاهیم اجتماعی در دانش آموزان دوره ابتدایی

سلام و درود بر اساتید، پژوهشگران و دانشجویان گرامی. آنچه در این سخنرانی ارائه خواهد شد، حاصل پژوهشی درباره یکی از چالش های بنیادین در جامعه پذیری کودکان است. موضوع اصلی این مقاله، بررسی رابطه «ناهماهنگی ارزش های تربیتی والدین» با توانایی «فهم مفاهیم اجتماعی» در دانش آموزان دوره ابتدایی است. دوران کودکی، به ویژه سال های ابتدایی مدرسه، دوره ای طلایی برای شکل گیری بنیان های اخلاقی و مهارت های اجتماعی است. در این دوران، والدین به عنوان اولین و مهمترین عامل جامعه پذیری، نقش کلیدی در انتقال ارزش ها و هنجارهای اجتماعی به کودکان ایفا می کنند. اما انتقال ارزش ها صرفا از طریق گفتار و پند و اندرز صورت نمی گیرد. پژوهش ها نشان می دهد که کودکان نه تنها به آنچه والدین می گویند، بلکه به شدت به آنچه انجام می دهند توجه می کنند. مساله هنگامی پیچیده می شود که میان «گفتار» و «رفتار» والدین، یا میان ارزش های مورد تاکید پدر و مادر، ناهماهنگی وجود داشته باشد. برای مثال، والدینی که کودک را به راستگویی دعوت می کنند اما در حضور او دروغ های مصلحتی می گویند، یا پدری که بر اهمیت همکاری تاکید دارد اما مادر رفتار رقابتی شدید را تشویق می کند. این ناهماهنگی ارزشی، یک منبع ابهام برای کودک ایجاد می کند. سوال اصلی پژوهش این است که آیا این ابهام و تعارض درونی شده، بر توانایی کودک در درک موقعیت های اجتماعی، همدلی با دیگران، و پیش بینی پیامدهای رفتاری تاثیر منفی می گذارد؟ مبانی نظری این پژوهش بر نظریه پردازش اطلاعات اجتماعی و نظریه رشد اخلاقی پیاژه و کلبرگ استوار است که بر نقش تعاملات اجتماعی و بازخورد محیطی در ساختن مفاهیم اخلاقی تاکید دارند. در ادامه، با مرور روش شناسی و یافته های پژوهشی، به این پرسش ها پاسخ خواهیم داد.

کلیدواژه ها:

پردازش اطلاعات اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، فهم اجتماعی ، ناهماهنگی تربیتی