بررسی تطبیقی آموزه منجی آخرالزمان در ادیان و مذاهب؛ واکاوی امکان وحدت مصداقی

باور به ظهور منجی آخرالزمان، یکی از مشترکات بنیادین ادیان الهی و غیرالهی است که ریشه در فطرت مشترک بشری دارد. این پژوهش با رویکرد تطبیقی-تحلیلی، به بررسی داستان ها، متون مقدس و روایات مربوط به منجی در هشت دین و مذهب (یهودیت، مسیحیت، اسلام سنی، اسلام شیعی، زرتشتی، هندو، بودایی، و دو مذهب اسماعیلیه و زیدیه) می پردازد. یافته های تحقیق نشان دهنده شباهت های ساختاری چشمگیر در ویژگی های منجی، نشانه های ظهور، اهداف قیام و سرنوشت نهایی جهان در تمام این ادیان است. مقاله با استناد به متون اصلی هر دین به زبان اصلی و ترجمه فارسی، این فرضیه را مطرح می کند که علیرغم تفاوت های ظاهری در نام ها و جزئیات، تمامی این روایات به یک حقیقت واحد اشاره دارند که در باور شیعی، همان امام مهدی (عج) است. این هم گرایی، افزون بر تایید نظریه وحدت ادیان در موعودگرایی، می تواند زمینه ساز گفتگوی بین الادیانی و همزیستی مسالمت آمیز پیروان ادیان باشد.

کلیدواژه ها:

منجی آخرالزمان ، موعودگرایی ، امام مهدی (عج) ، ماشیح ، سوشیانت ، کالکی ، میتریا