نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر 7 تا 12 سال

پیشرفت تحصیلی یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت نظام آموزشی است که تحت تاثیر عوامل فردی و محیطی قرار دارد. در این میان، خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی نقش اساسی در شکل گیری انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عوامل خانوادگی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر 7 تا 12 سال انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–همبستگی و از نوع کاربردی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دوره ابتدایی و نمونه آماری 120 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته در مقیاس لیکرت بود که روایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ 0/87 به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد بین عوامل خانوادگی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و حمایت عاطفی خانواده بیشترین نقش پیش بینی کننده را دارد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، خانواده ، انش آموزان ابتدایی ، فرزندپروری