آسیبهای گردن و کمر آتشنشانان در حرکات انفجاری: مطالعهای ارگونومیک بر اساس سوابق شغلی

حرفه آتشنشانی به دلیل ماهیت پرخطر و نیازمند واکنشهای سریع، همواره با آسیبهای اسکلتی-عضالنی )MSDs )به ویژه در ناحیه ستون فقرات گردنی و کمری همراه بوده است. این مقاله به بررسی علمی–تجربی شیوع و علل ارگونومیک آسیبهای گردن و کمر آتشنشانان شیرازی با تمرکز بر حرکات ناگهانی و انفجاری در زمان اعزام و حین عملیات میپردازد. روش تحقیق ترکیبی از توصیفی–تحلیلی و جمعآوری دادههای تجربی مبتنی بر سوابق شغلی )شامل مصاحبههای ساختاریافته و تحلیل گزارشات آسیب( است. یافتهها نشان میدهد که عوامل متعددی از جمله نشستن طوالنیمدت در وضعیت نامناسب در خودروهای عملیاتی، استرس شغلی باال، حرکات ناگهانی هنگام استقرار تجهیزات و کمبود زمان ریکاوری مناسب، به صورت همافزا سبب افزایش شیوع فتق دیسک کمری و گردنی میشوند. تحلیل ارگونومیک نشان میدهد که نیروهای برشی و فشاری وارد بر دیسکها در این حرکات، فراتر از ظرفیت فیزیولوژیکی تحمل بافت است. این تحقیق بر لزوم بازنگری در طراحی ایستگاهها و تجهیزات، و همچنین تدوین پروتکلهای مدیریت استرس و بازیابی فعال تاکید میکند. واژگان کلیدی: آسیبهای شغلی، ستون فقرات، ارگونومی، آتشنشانان، حرکات انفجاری، دیسک گردن و کمر.