نقش فناوری های آموزشی در بهبود کیفیت تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

کیفیت تدریس یکی از ارکان اصلی موفقیت نظام آموزشی در سطح جهانی به شمار می رود و تاثیر مستقیمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد (Shulman, 1987). با ورود فناوری های نوین آموزشی، روش های یاددهی–یادگیری تغییرات گسترده ای یافته اند. فناوری های آموزشی شامل سامانه های مدیریت یادگیری، کلاس های هوشمند، محتوای چندرسانه ای، ابزارهای تعاملی و پلتفرم های آموزش مجازی می شوند که امکان یادگیری فعال، تعامل بیشتر دانش آموزان و شخصی سازی آموزش را فراهم می کنند (Mishra & Koehler, 2006). با وجود ظرفیت های بالای فناوری های آموزشی، بسیاری از مدارس و معلمان هنوز نتوانسته اند از این ابزارها به طور موثر بهره برداری کنند و مشکلاتی مانند کمبود زیرساخت، مهارت دیجیتال پایین معلمان و نگرش محدود به فناوری وجود دارد (Ertmer, 1999). پژوهش های بین المللی نشان می دهند که استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی می تواند موجب افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال دانش آموزان و تعمیق یادگیری مفهومی شود (Hattie, 2009). فناوری امکان ارائه بازخورد فوری، دسترسی برابر به منابع آموزشی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم می کند که در کاهش افت تحصیلی نقش بسزایی دارد (OECD, 2015). این پژوهش با هدف بررسی علمی تاثیر فناوری های آموزشی بر کیفیت تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در تمامی مقاطع تحصیلی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، کیفیت تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان