بازسازی اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی در ورزش

ورزش به عنوان یک نهاد اجتماعی و فرهنگی، نقش مهمی در تقویت همبستگی اجتماعی و بازسازی سرمایه اجتماعی ایفا می کند. در جوامعی که با چالش های نهادی، بی نظمی مدیریتی یا کاهش اعتماد عمومی مواجه هستند، نهاد های ورزشی می توانند به ابزاری موثر برای بازسازی اعتماد عمومی تبدیل شوند؛ مشروط بر آن که چارچوب های حقوقی شفاف، منسجم و دارای ضمانت اجرا وجود داشته باشد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی حقوقی، به بررسی سازوکار های بازسازی اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی در ورزش جمهوری اسلامی ایران می پردازد و نسبت میان مقررات، ضمانت اجرا و نظارت نهادی را تبیین می کند. یافته ها نشان می دهد که تحقق اعتماد عمومی در ورزش، وابسته به سه رکن اساسی است: نخست، تدوین قوانین و مقررات شفاف و الزام آور که حقوق و تکالیف نهاد ها، فدراسیون ها، باشگاه ها و ورزشکاران را به صورت دقیق مشخص کند؛ دوم، پیش بینی ضمانت اجرا های موثر از طریق کمیته های انضباطی، اخلاق و هیات های نظارتی برای جلوگیری از سوء استفاده های مدیریتی و تضمین عدالت؛ و سوم، انطباق مقررات داخلی با استاندارد های بین المللی به منظور افزایش مشروعیت داخلی و تقویت جایگاه حقوقی در عرصه بین المللی. نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که ترکیب شفافیت، پاسخگویی، نظارت مستمر و همسویی با استاندارد های جهانی، می تواند به بازسازی سرمایه اجتماعی و تقویت اعتماد عمومی در نظام حقوقی ورزش ایران منجر شود و ورزش را به یکی از ارکان توسعه پایدار فرهنگی و اجتماعی کشور تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

اعتماد عمومی ، سرمایه اجتماعی ، حقوق ورزشی ، ضمانت اجرا ، حکمرانی ورزشی