اقدام پژوهی: راهکارهای موثر در کاهش لجبازی دانش آموز پایه پنجم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف کاهش رفتارهای لجبازانه در یکی از دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی در سال تحصیلی 1402-1403 انجام شد. این مطالعه به روش اقدام پژوهی با مشارکت معلم، مدیر، همکاران و والدین اجرا گردید. پس از مشاهده رفتارهای مسئله دار شامل عدم انجام تکالیف، پاسخ ندادن به سوالات، تن صدای بسیار آرام، انزواطلبی و لجبازی مکرر، فرآیند گردآوری اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم و مشارکتی، مصاحبه با مادر، معلم سال قبل، همکلاسی ها و کادر مدرسه، بررسی اسناد و پرونده تحصیلی و تشکیل جلسات هم اندیشی انجام شد. داده ها با روش کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری و انتخابی) تحلیل گردید. یافته ها نشان داد علل اصلی لجبازی شامل جلب توجه و تاییدطلبی (38.3%)، ضعف اعتمادبه نفس (25.5%)، وابستگی عاطفی افراطی به والدین (19.2%)، ضعف عملکرد تحصیلی (10.6%) و فقدان مهارت های ارتباطی (6.4%) است. راهکارهایی شامل تقویت روابط عاطفی، روش ضبط صدا، تشویق کلامی اختصاصی، فعالیت های گروهی، مسابقات آموزشی، جلسات جبرانی انفرادی و آموزش خانواده طراحی و به مدت 16 هفته اجرا شد. نتایج نشان دهنده کاهش 65 درصدی لجبازی، افزایش 65 درصدی انجام تکالیف و مشارکت کلاسی، بهبود 65 درصدی ارتباط با همکلاسی ها و افزایش 55 درصدی اعتمادبه نفس بود. این پژوهش بر اهمیت رویکرد محبت محور، شناسایی دقیق علل رفتاری و مشارکت خانواده در اصلاح رفتار تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، لجبازی ، دانش آموز ابتدایی ، اصلاح رفتار ، رابطه عاطفی