مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی سنتی و مقاومتی با تراباند بر فاکتورهای قلبی عروقی، متابولیکی، نیمرخ لیپیدی و ترکیب بدن مردان سالمند

چکیده : سابقه و هدف: ترکیب بدن و سطوح گلوکزواسیدهای چرب پلاسما ازفاکتورهای مهم در تندرستی درسالمندان مطرح می باشد.هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی سنتی و مقاومتی با کش تراباند بر فاکتورهای قلبی عروقی، متابولیکی، نیمرخ لیپیدی و ترکیب بدن مردان سالمند پرداخته بود. روش پژوهش: در این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون، نمونه آماری30 مرد سالمند با میانگین سنی60/1 ± 60/55(سال)، وزن47/1 ± 20/63(کیلوگرم)، توده چربی59/1 ± 13/31(درصد) و شاخص توده بدن 75/0 ± 17/23(کیلوگرم/مترمربع2) بودند که به شکل هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. تمرین مقاومتی سنتی و مقاومتی با کش تراباند شامل هشت هفته، هرهفته سه جلسه اجرا گردید. 24ساعت قبل ازاولین جلسه و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی نمونه خونی جهت ارزیابی مقادیر ICAM، VCAM، مایونکتین سرمی، نیمرخ لیپیدی و گلوکزناشتا دریافت شد. داده ها با استفاده از تی همبسته، اندازه اثر، تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه قرار گرفت (05/0>P). یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات مقاومتی سنتی و مقاومتی با کش تراباند سبب کاهش معناداری سطوح ICAM، VCAM، وزن بدن، محیط دورکمر، توده چربی بدن، شاخص توده بدن، سطوح تری گلسیرید، LDL و گلوکز ناشتا شد و افزایش معناداری در سطوح سرمی مایونکتین، حداکثراکسیژن مصرفی و سطوح HDL مشاهده شد نتیجه گیری: انواع تمرینات مقاومتی سبب بهبود وضعیت متابولیکی و فیزیولوژیکی سالمندان می شود که تمرینات مقاومتی با وزنه تاثیر بیشتری دارد.