شاخص های اقتصادی مبتنی بر مدل سنجش عدل: چارچوبی مبتنی بر زمان کار موثر

این مقاله مجموعه ای از شاخص های اقتصادی مبتنی بر مدل سنجش «عدل» را معرفی می کند؛ چارچوبی مفهومی که ارزش اقتصادی را مستقل از نظام های پولی و قیمتی ارزیابی می کند. در این مدل، حداقل آستانه کار انسانی معادل چهار ساعت کار موثر در روز به عنوان مبنای دستیابی به رفاه پایه تعریف می شود. شاخص های پیشنهادی، زمان کار موثر را به عنوان واحد اصلی سنجش در نظر گرفته و امکان های زیر را فراهم می سازند: • ارزیابی کمی وضعیت های اقتصادی بر پایه تلاش انسانی، • مقایسه میان مناطق یا جوامع مختلف بدون اتکا به ارز، قیمت های بازار یا درآمد اسمی، • تفکیک نتایج اقتصادی فراتر از آستانه حداقل رفاه بر اساس مهارت، نوع فعالیت و بهره وری. این شاخص ها شامل سنجه های فردی و تجمیعی بوده و بینش هایی در زمینه بهره وری، ارزش واقعی، تورم مبتنی بر کار، قدرت پول و وابستگی به منابع ارائه می دهند. چارچوب ارائه شده، برابری در سطح حداقل رفاه را تضمین کرده و در عین حال، تمایز منصفانه منافع در سطوح بالاتر از مبنا را بازتاب می دهد. بدین ترتیب، این مدل ابزاری نظام مند، خنثی و انسان محور برای تحلیل اقتصادی فراهم می آورد، در حالی که پرسش های فلسفی مرتبط با عدالت و انصاف برای پژوهش های آتی باز گذاشته می شوند.

کلیدواژه ها:

مدل عدل ، زمان کار موثر ، شاخص های اقتصادی ، رفاه پایه ، بهره وری کار