تعریف و عملیاتی سازی مفهوم «خط فقر سلامت روان» به عنوان شاخصی نوین برای سنجش رفاه انسانی

در دهه های اخیر، علی رغم بهبود نسبی شاخص های اقتصادی و مادی رفاه، شیوع اختلالات روانی، فرسودگی ذهنی و نارضایتی از زندگی به طور معناداری افزایش یافته است. این ناهمخوانی نشان دهنده ی ناکافی بودن شاخص های اقتصادی در تبیین کیفیت زیست انسانی است. پژوهش حاضر با رویکردی مفهومی–تحلیلی، مفهوم جدیدی با عنوان «خط فقر سلامت روان» (Mental Poverty Line – MPL) را معرفی می کند. این مفهوم به حداقل سطح قابل قبول از امنیت روانی، ثبات هیجانی، بار شناختی قابل تحمل، پیوند انسانی و معنای زیسته اشاره دارد که پایین تر از آن، فرد توان کارکرد سالم روانی–اجتماعی را از دست می دهد، حتی اگر از نظر اقتصادی فقیر محسوب نشود. در این مقاله، ابتدا کاستی های شاخص های مرسوم رفاه بررسی شده، سپس چارچوب نظری MPL، ابعاد سازنده، معیارهای تشخیصی و تمایز آن از اختلالات بالینی تشریح می گردد. در نهایت، کاربردهای سیاست گذاری، اجتماعی و پژوهشی این شاخص پیشنهاد می شود. نتایج این تحلیل نشان می دهد که «خط فقر سلامت روان» می تواند به عنوان یک ابزار مکمل حیاتی در سنجش رفاه انسانی و پیش بینی آسیب های اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، فقر روانی ، رفاه انسانی ، سیاست گذاری اجتماعی ، بار شناختی ، معنا