مکتب سلیمانی و حکمرانی متعالی: تدوین الگوی مدیر تراز انقلاب در گام دوم

گذار تاریخی از چهل واره نخست انقلاب اسلامی به «گام دوم»، مستلزم فراروی از الگوهای مدیریت فن سالارانه وارداتی و استقرار پارادایم بومی «مدیریت جهادی» است. در این برهه سرنوشت ساز، شخصیت سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی، نه صرفا به عنوان یک فرمانده نظامی برجسته، بلکه به مثابه یک «مکتب فکری-عملی» و یک «فناوری نرم حکمرانی» قابل مطالعه و الگوسازی است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکرد «سنتزپژوهی تفسیری» و روش «تحلیل مضمون چندلایه»، در پی پاسخ به این پرسش بنیادین است که: «جوهره هستی شناختی و معرفت شناختی مدیریت در مکتب سلیمانی چیست و چگونه می توان آن را به یک الگوی عملیاتی برای مدیران عالی کشور تبدیل نمود؟». یافته های پژوهش نشان می دهد که مکتب سلیمانی بر سه رکن بنیادین «توحید در فاعلیت» (اخلاص)، «رهبری یاری گر متعالی» و «عقلانیت راهبردی خدامحور» استوار است. این الگو با نفی دوگانه های کاذب نظیر «آرمان گرایی در برابر واقع گرایی»، «تعهد در برابر تخصص» و «امنیت در برابر آزادی»، الگویی از حکمرانی متعالی را عرضه می کند که در آن «کارآمدی» محصول «معنویت» است، نه قربانی آن. دستاورد نهایی این پژوهش، ارائه الگوی عملیاتی «مدیر تراز انقلاب» برای کاربست در نظام اداری و حکمرانی جمهوری اسلامی ایران است.

کلیدواژه ها:

مکتب سلیمانی ، حکمرانی متعالی ، مدیریت جهادی ، رهبری یاری گر ، گام دوم انقلاب