تاثیر بازی و فعالیت های گروهی برپرورش مهارت های اجتماعی و همکاری دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی فیروزآباد

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی ها و فعالیت های گروهی بر پرورش مهارت های اجتماعی و همکاری دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی فیروزآباد است. این پژوهش با رویکرد کمی و به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی بود که از میان آن ها نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد مهارت های اجتماعی (شامل مولفه های همکاری، ارتباط موثر، مسئولیت پذیری، احترام به دیگران و حل تعارض) و چک لیست مشاهده ای رفتارهای تعاملی دانش آموزان بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. گروه آزمایش طی یک دوره آموزشی مشخص در معرض بازی ها و فعالیت های گروهی هدفمند (مانند بازی های مشارکتی، ایفای نقش، فعالیت های حل مسئله و کار گروهی کلاسی) قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های معمول را دریافت کرد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب از جمله آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که اجرای بازی ها و فعالیت های گروهی تاثیر معناداری بر افزایش مهارت های اجتماعی و همکاری دانش آموزان دختر داشته و میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است (P<0.05). نتایج این پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری بازی و فعالیت های گروهی در برنامه های آموزشی دوره ابتدایی می تواند نقش موثری در رشد اجتماعی، تقویت روحیه همکاری و بهبود تعاملات بین فردی دانش آموزان ایفا کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی از این روش ها به صورت هدفمند و منظم در فرایند تدریس استفاده کنند.. کلیدواژه ها: بازی آموزشی، مهارت های اجتماعی، همکار

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: بازی آموزشی ، مهارت های اجتماعی ، همکار