نقش مدیریت بر کیفیت زندگی در جهان و ایران و ارائه راهکارهای بهبود رفاه در ایران

کیفیت زندگی (Quality of Life – QoL) یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی رفاه، توسعه انسانی و کارآمدی نظام های مدیریتی و حکمرانی در عصر حاضر است. در بسیاری از کشورها، کیفیت مدیریت در سطوح کلان (حکمرانی)، میانی (مدیریت شهری و منطقه ای) و خرد (مدیریت سازمانی) عامل تعیین کننده در بهبود سلامت، رفاه، امنیت، رضایت شهروندان و توسعه پایدار محسوب می شود. این مقاله با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مقایسه ای، نخست مفاهیم و ادبیات علمی مربوط به کیفیت زندگی و نقش مدیریت را بررسی می کند، سپس شاخص های جهانی و وضعیت کشورهای توسعه یافته را تبیین کرده و در ادامه، عملکرد ایران در شاخص های منتخب کیفیت زندگی تحلیل می شود. نتایج نشان می دهد که ایران از نظر ظرفیت انسانی و زیرساختی در جایگاهی قابل قبول قرار دارد، اما چالش های مدیریتی، نابرابری های منطقه ای، ضعف نظام های نظارت، محدودیت های اقتصادی و ناکارآمدی در تخصیص منابع، موجب کاهش سطح کیفیت زندگی در بسیاری از شهرها شده است. در پایان، مجموعه ای از راهکارهای اجرایی در سه سطح حکمرانی، مدیریت شهری و مدیریت سازمانی پیشنهاد می شود که هدف آنها ارتقای رفاه، افزایش رضایت شهروندان و کاهش شکاف کیفیت زندگی در ایران است

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، مدیریت ، رفاه اجتماعی ، حکمرانی ، توسعه انسانی ،